دلم تنبلی میخواد...

بعد از یه سری فشار شدید برای Review کردن یه مقاله survey خفن، دلم تنبلی میخواد...

ولی میخوام وجدان درد نگیرم میگم به خاطر سرماخوردگی حال کار کردن ندارم :دی


پ.ن: برای اولین بار دخمل را کچل کردیم! 

سرما خورد!

نتیجه اخلاقی: به کاری که دلت رضا نیست، رضایت نده :دی


و علاوه بر دخمل، خودمان نیز شدیداً سرماخوردیم! 

ما چرا؟ 

روز عید، به شکرانه تمام شدن یک دور از فشارهای کاری، رفتیم صبح تا شب منزل مادر، و نقش کوزت بودن رو به جد تمرین کردیم. 

از اونجایی که من یا یه کار رو نمی کنم یا خودم رو می کشم، اون روز برای برادر چندین وعده، غذا درست کرده فریز کرده و به موازاتش هزار تا کار دیگر هم کردیم، من جمله کچل کردن دختر، حمام کردنش و خونه رو تا حدی تمیز کردم! 

نتیجه؟

دو روزه از سرماخوردگی نا ندارم!

حبیب هم همین طور!

توی این خونه کی بایست به کی برسه خدا میدونه!

مادرم هم که هیچی، باز حالش خوب نیست. پدر هم رفته شهرستان پیش برادر بزرگه و من بایست برای دوتا برادر و مادرم هم غذا درست کنم.


پ.ن2: من هنوز میان ترم های بچه ها رو تصحیح نکردم! خیلی دیگه گذاشتمش دقیقه نود! از بس هی کارهای فورس تر برای خودم تعریف کردم.

روی شنبه تا دوشنبه ام حساب کرده بودم که این مریضی نگذاشته من کاری بکنم. امتحانها از این هفته شروع شدن و دیگه داره برگه های پایان ترم هم به غصه هام اضافه میشه. علاوه بر تمرینات و پروژه ها و ... !! اونم با این مریضی من.

صدای گریه حضار!

نتیجه اخلاقی؟

هیچ وقت کاری رو نذارین دقیقه ی نود نود! دقیقه هشتاد هم بد نیست! 

حساب مریضی رو بکنین!


پ.ن3: بیحالی روز شنبه رو فکر کردم از خستگیه، بلند شدیم برای اولین بار دخمل رو بردیم شهربازی. کلاً دو ساعت بیشتر نشد. ولی خیلی بهش خوش گذشت. البته خدا رحم کرد. سوار ماشین برقی اش کردم و خودم هم راننده اش بودم. آنچنان سرش خورد به جلو که ... خدا رحم کرد. دیگه از این ریسکها نمی کنم.

۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
محبوب حبیب

تو چه آیتی خدا را؟

بسم الله الرئوف بالعباد


این روزها که شب های قدر را سپری کردیم،

به واسطه تعطیلات فرصتی شد تا فکر کنم

تا فقط کمی برگردم به خودم

از مسلمانی خودم بی نهایت شرمنده ام


اعتراف میکنم

واقعیت این است

که مسلمان نیستم


مگر به لغلغه زبان


هزاران صفت خداوند را در جوشن مرور می کنم

اما بیشترش برایم نامانوس است


و میدانم که خداوند آینه جمال خود میخواهد

نه فردی با صفات من.


می بینم که هیچ، خدایی نشده ام

هیچ محور تصمیم هایم خدا نیست

رنگ خدا در زندگی ام و تصمیم هایم و انتخاب هایم کجاست؟


اصلا نمی شناسم اسلام را

شیعه را که دیگر هیچ.

آنچه می شناختم اسلام نبوده.

ورژن خود ساخته ی راحت شده ی دنیایی شده اسلام است که از اصل و معنا خالی شده تا بشود با آن دنیا را بیشتر داشت!


شیعه که دیگر هیچ! چرا که شیعه بودن از مسلمان بودن صد درجه سخت تر است.


و حالا با گوشت و پوستم درک می کنم که چرا جمعیت واقعی شیعه هنوز به همان 313 نفر یار واقعی هم نرسیده. 


-----------------------------

از علی که سخن به میان می آید

دهانم به تعجب باز می ماند


که اگر این علوی بودن است، 

من که 180 درجه عکسم!!


و شرمنده ام

که ادعا داشتن

و باور داشتن به اینکه آنچیزی که فکر میکنم این دین است

باعث شده از دین اصلی انقدر دور باشم که گویی کفر از ایمان

---------------------------------

این روزها فکر میکنم

اگر علی زمامدار حکومت بود

چه بسا خود من منتقد جدی بودم

که این چه سبک مدیریت است؟!

این چه مدل اقتصادی است؟ 

---------------------------------

امیری که بدون بادی گارد در کوچه های شهر می گردد، 

می شوند فروشنده ای خرمای بد کنیزی را پس نمی گیرد.

و فقط میخواهد میانجگری کند

نه دستور میدهد

نه سرباز راهی می کند

نه حتی خودش را معرفی می کند که هی. ما امر میکنیم چنین کنی و چنان

و نه وقتی از فروشنده بد می شنود و جسارت و ضرب و شتم می بیند،

کاری از سر خشم می کند.

در حالی که قدرت دارد

در حالی که در اوج قدرت است.

---------------------------------

و من با این دین من در آوردی غلط، حق دارم نفهمم چرا بایست کاخ نشین نباشد وقتی اینقدر دشمن دارد؟ 

اصلاً هر فرمانروایی مگر می شود کاخ نشینی را حق مسلم خود نداند؟

به راحی می تواند اینطور فکر کند که من قیامی راه انداخته ام برای حق، و برای اینکه به ثمر بنشیند خود بایست زنده باشم. پس...

این روزها اگر زمام داری چنین برخوردی کند چه می گویند؟ 

میدانی که آن وقت ها هم می گفتند "علی" به درد ریاست نمی خورد؟!!

به همین خاطر خانه نشین اش کردند.

---------------------------------


آه، از کسی غیر از علی اینقدر قاطعیت بر می آید که لغزش در بیت المال را از هیچ کس نپذیرد.

که به وضوح ببیند کاخ ها از ویران کردن کوخ ها آباد شده اند.

که درد را از نزدیک لمس کرده باشد

که در کل عمرش، نان نرم نخورده باشد! 

قلبم از شدت غم میخواهد بترکد

از بزرگی امیری که حق است اگر بگویم خدا در او تجلی یافته


-----------------------------------------

شرمنده ام.


شرمنده ام وقتی خودم را با شیعه واقعی مقایسه می کنم. 

شرمنده ام وقتی میدانم که همین امثال من بوده اند که نتوانسته اند در هیچ دوره ای از تاریخ

یار باشند

و اجازه داده اند تا امامان مان را شهید کنند

و حتی به بدترین وضع ممکن

و با بدترین جنایات

---------------------------------

این همه غم و قصه بر دلم آوار می کنم که چه؟

که یادم نرود دلم نیاز به یک انقلاب درونی دارد

که رویم بشود برای فرج دعا کنم.


---------------------------------

مدتهاست که آرزوی فرج از بزرگترین آرزوهایم شده. 

چرا که اینهمه ظلم و فساد را

که گلویم را سخت فشار می دهند

و از همه طرف فقط بحث فساد مالی مدیران را می شنوم و بچاپ بچاپ ها

و از طرف دیگر فقر و هزاران مشکل ناشی شده از فقر را

که به واسطه بودن در این شهر با گوشت و پوستم حس میکنم،

این فسادها را

 فقط کسی چون علی 

میتواند ریشه کن کند

و شیعه واقعی علی


اما اگر امروز کسی چون علی یک روز رفتار کند،

آیا فردایش زنده است؟

چقدر مدافع دارد؟ چقدر تنهاست؟ 

و چطور انتظار دارم 

خداوند فرج مهدی را برساند؟


خدایا 

کمکم کن رنگ فراموشی نگیرد افکارم به واسطه مساله ای که در جسم من برای حافظه ام پیش آمده

و همت ام را بلند گردان

و مرا از بند غمهای روزمره

و رنج های بیهوده برهان


خدایا بی تاب ام که این روزهایم تمام شود و بتوانم باز بشوم بنده خودت

و سعی ام 

و زمان ام

برای چیزهایی صرف شود که بایست


و روحم برای غم هایی رنج ببرد که راهگشا باشد

نه غم هایی که مثل باتلاق مرا به درون بکشاند


خدایا مرا از خودم برهان

کمکم کن که صدها کیلومتر از محبوب قبلی فرار کنم

و به سوی خودت

۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
محبوب حبیب

اسباب کشی یا ...

بسم ا... الرحمن الرحیم


طاعات و عبادات تون قبول. 


دوستان عزیز این پست سراسر غیبت میباشد!! بعد از شب احیا که از چنین اعمالی توبه کردیم درست نیستس بخونینش :دی 

از من گفتن بود. دیگه مسئولیتش با خودتون!

از اول این ماه قراردادمون با صاحبخونه تموم شده. 


مدتیه حرف این شده که آیا برگردیم منزل م.شوهر یا نه؟ 

۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محبوب حبیب

یادداشت هایی برای آینده

بسم الله الرحمن الرحیم


سلام به دوستان گلم

طاعات و عبادات همتون قبول درگاه حق

امروز از ذوق کشف جدیدم اومدم اینجا بگم. خاطرتون هست یکی از آرزوهام نوشتن "یادداشت هایی برای آینده" ام بود که در زمان مقرر دستم برسه. 

البته من مثل صبا یا سایر دوستان به افقهای بلند 40 سالگی و اینا فکر نمی کردم. در حد چند ماه و سال و اینها.

و خاطرتون هست من چقدر شیفته نرم افزار ToDoist هستم و نظم جدید زندگیم رو فقط به واسطه این ابزار دارم؟ 

خوب، من الان از این Todoist برای نوشتن هایی برای خودم هم دارم استفاده میکنم :) و همون کارکرد یادداشت هایی برای آینده کوتاه مدت رو واسم داره. 

دست نوشته ای که آدم از گذشته برای خودش میزاره و بدون قصد قبلی جلوش میاد و یادآوری میشه براش خیلی خیلی جالبه. دیگه مدل درد دل نوشتن شده این ToDoist ام. حتی برای کارها کامنت میزارم تا خودم رو قانع کنم حتماً فلان کار رو در فلان زمان انجام بدم! 


راستی یه چیز دیگه هم تازه از دیروز دارم انجام میدم و خیلی خیلی عالیه رو هم بگم. این به آوردن نشاط در زندگی خیلی کمک میکنه. دیروز که خیلی خیلی خسته و داغون بودم هم جسمی هم روحی یکهو به ذهنم رسید. سایت رنگی رنگی رو که احتمالاً می شناسین. درسته؟ 

این سایت یه سری مطالب خوب داره که مرتب خوندنش واقعاً شاد کننده است ولی خوب کیه که مرتب یه سایت  رو بخونه. خصوصاً اگر همه مطالیش الزاماً به دردش نخورن و براش این کار زمان بر هم باشه. 

خوب من این سایت رو دوست دارم و قسمتهاییش رو دوست داشتم برام مرتب یادآوری بشه. یکی از مطالب خوبش چالش های هفتگی اش هست.

مثل این چالش انظباط فردی

https://rangirangi.com

یا این چالش هایی که در ادامه از سایت شون میارم که همین جا یه نگاه بکنین ببینین چقدر جالبن و چقدر هم راحت ولی وقتی آدم میفته روی دور تند زندگی یا روی دور غصه و غم انگار از یادش میره که چه کارهای کوچیکی هست که انجام دادنش یه دنیا انرژی به همراه میاره. کارهایی که خودت هم قبلاً همیشه انجام میدادی ولی الان که افتادی روی ماراتون سخت زندگی، اصلاً یادت رفته که هییعیی دل غافل. من روزی کتاب گویا چقدر گوش میکردم یا فلان کار رو میکردم یا ... چرا از زندگیم حذف شدن آخه؟!

این جور موقع ها یه همدم خوب میتونه نقش تلنگر رو برای آدم بازی کنه ولی بهترین کار اینه که آدم خودش بتونه اتومات خودش رو از این عرصه ها نجات بده و یه Reminder برای خودش داشته باشه.

من حتی برای انجام روزه های قضا و ... هم توی همین todoist مدیریتش رو وارد کردم. اصلاً الان مدیریت همه عرصه های زندگی رو اوردم اینجا. حتی اینکه مثلاً سرشیشه دخمل رو یادم باشه هر سه ماه یکبار عوض کنم! در این حد! 

خوب از اینهمه تعریف کردن از خوبی های todoist بگذرم بریم سراغ رنگی رنگی. گفتم یکی از مطالب خوبش چالش های هفتگی اش هست. ولی دو تا مساله وجود داشت. یکی برای من یک هفته زمان خیلی کمی برای دوران period یک کار محسوب میشه خیلی سرم شلوغ تر از اینهاست که بخوام پا به پای رنگی رنگی جلو بیام. دوم اینکه یک سری از چالش هاش رو من دوست نداشتم و به نظرم فقط به درد آدم بیکارها میخورد! (با عرض معذرت! ) و البته بعضی ها رو دوست داشتم مرتب برام تکرار بشه. یا بعضی فقط یکبار در سال، بعضی دوبار در سال بعضی بیشتر حتی ماهیانه. 

این بود که چالش های رنگی رنگی رو هم توی ToDoist محبوبم وارد کردم به صورت کارهای تکرار شونده.

دیروز روز چالش به آسمان نگاه کردن بود. خیلی خیلی خوب بود :) اگر وقت کنم این روزهای تعطیل میرم حیاط رو تمیز میکنم. (ما یه حیاط کوچیک 10 متری داریم الان و سم و ... میزنم و آماده اش میکنم که اگر بشه یه شب رو بخوابیم توی حیاط یا چند ساعت رو :) ) 

بعضی چالش ها رو هم در ادامه میارم که ببینین از رنگی رنگی خوشتون میاد یا نه. 

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محبوب حبیب

آخیش

بسم ا... الرحمن الرحیم


خدا رو شکر که فردا آخرین روز ترمه 


و من یه نفس راحت میکشم


این دو هفته آخر به من خیلی خیلی سخت گذشت.


5 کیلو هم کم کردم  از شدت فشار وارده. 


گرچه از ماه رمضان هم چیزی دستگیرم نشده تا حالا


خدا توفیق بدهد از بعدش بتوانم درست استفاده کنم

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محبوب حبیب

جدول

بسم ا.. 

وقتی از کارهای روزمره خسته ایم، بعضی وقتها بد نیست ذهن مون هم تفریح کنه :دی  اینطوری انرژی لازم برای ادامه کار بدست میاد.


پ.ن: مدتیه برنامه یکشنبه های من اینه: 

یه جدول حل کنم. حالا آنلاین یا با این برنامه 

دانلود برنامه جدول کلمات متقاطع


وقتی هم نمیگیره ولی یکشنبه هام خیلی خیلی دوست داشتنی شده :) 

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
محبوب حبیب

نق نق کردن و لیست کارها!

منبع: اینجا

احتمالاً برایتان پیش آمده که یک فهرست کار با ۱۰ وظیفه مختلف نوشته باشید که باید در مدت زمان کوتاهی انجام می‌شدند. وقتی کار را شروع می‌کنید، سنگینیِ کارها باعث می‌شود که احساس فلج بودن همراه با حسِ اجبار و میل به نق‌نق به شما دست دهد.

این میل به نق‌نق کردن که احساس می‌کنید، نتیجهٔ داشتنِ تعداد زیادی کار متعارض است. دو روان‌شناس به نام‌های رابرات امونز و لاورا کینگ در کتابِ «Willpower: Rediscovering the Greatest Human Strength» گروهی از افراد را بررسی کرده‌اند که ۱۵ هدف را برای دستیابی فهرست کرده بودند.

آنها متوجه شدند که داشتنِ یک فهرست از اهداف متعارض باعث می‌شود که فکرهایی تکراری راجع به کارهای در حال انجام به وجود بیاید. یک نگرانیِ دائمی در ذهن فرد بروز پیدا می‌کند.

انسان‌ها تکمیل‌گرا (completionist) هستند. یعنی ما دوست داریم کارها را تکمیل کنیم. روان‌شناس‌ها به آن احساسِ نق‌نق کردن یا اثرِ زیگارنیک (Zeigarnik effect) می‌گویند. این پدیده در روان‌شناسی سابقه‌ای طولانی دارد. ذهنِ ما روی یک کارِ تکمیل‌نشده متمرکز می‌شود و باعث می‌شود که از نظر جسمی و ذهنی رنج بکشیم. وقتی کار تکمیل شد، از باری که بر دوشمان بود، خلاص می‌شویم.

عجله برای تکمیل کردنِ تمام کارها، حالتی است که ذهن ما خیلی به آن علاقه دارد. پس در درجه‌ی اول، چرا این فهرست‌های طولانی را می‌نویسیم (که تکمیل کردنِ کارهای موجود در آن زمان زیادی می‌برد)؟

این یکی از مهم‌ترین نقاط ضعفِ لیست کارهاست.

دکتر تیم پایچیل در زمینه‌ی پژوهش‌های مربوط به «به تعویق انداختن کارها» تخصص بالایی دارد. او معتقد است فقط با نوشتنِ تمام کارهایی که دوست دارید تکمیلشان کنید، احساس موفقیت و کامیابی به شما منتقل می‌شود، بدون اینکه واقعاً هیچ کدام از آن کارها را تکمیل کرده باشید. ذهن شما موفقیتی که در زمان تکمیل شدن کارها حس خواهد کرد را شبیه‌سازی می‌کند.

در یکی از پژوهش‌هایی که در سال ۲۰۰۲ انجام شد، ۸۳ دانشجو که بعد از فارغ‌التحصیلی به دنبال کار می‌گشتند بررسی شدند.

دانشجوهایی که درباره پیدا کردنِ کار، بیشتر رویاپردازی می‌کردند:

  • کمتر برای پیدا کردنِ کار تلاش می‌کردند
  • درخواست‌های کمتری را برای کار می‌فرستادند
  • پیشنهادهای کمتری برای کار دریافت می‌کردند
  • و درآمد کمتری داشتند!

نوشتنِ تعداد زیادی از کارهای معمولی در یک To do list، مجوزی عالی را برای این رویاپردازی‌ها صادر می‌کند. این کار باعث می‌شود ذهن شما درباره تکمیل کردنِ موفقیت‌آمیزِ کارهای سخت رویاپردازی کند و مجوز لازم برای فرورفتن در این افکار را صادر می‌کند. شاید در آن لحظه احساس خشنودی و رضایت داشته باشید اما در واقعیت، به هیچ چیزی دست پیدا نکرده‌اید.

توانِ تصمیم‌گیریِ شما محدود است

از طرف دیگر، شروع کردن یک روز بدون یک لیست کارهای اولویت‌بندی شده می‌تواند موجب ضعیف شدن توانایی شما برای تصمیم‌گیری‌های مؤثر باشد. در روان‌شناسی پدیده‌ای به نام «تضعیف اِگو» (ego depletion) وجود دارد که به «تعداد تصمیم‌هایی» که در اختیار داریم، اشاره می‌کند. هر بار که یک تصمیم می‌گیریم، یا بین دو چیز، یکی را انتخاب می‌کنیم، ذهنمان کمی خسته می‌شود. زمانی که از این تصمیم‌ها زیاد استفاده می‌کنیم، توانایی ما برای تصمیم‌های هوشمندانه تضعیف می‌شود.

بیشتر از ۱۰۰ پژوهش مختلف تأیید کرده‌اند که با انجامِ خودکنترلیِ بیشتر در اول صبح، انگیزه و توجه شما در طول روز کمتر و کمتر خواهد شد. به همین دلیل است که افراد تمایل دارند بعد از داشتنِ روزهای پراسترس و خسته‌کننده، رژیم غذایی خود را بشکنند.

پس اگر هر روز صبح راجع به این تصمیم می‌گیرید که برای صبحانه چه بخورید یا چه لباسی بپوشید، در حال هدر دادنِ منابعِ محدودِ خودکنترلی برای کارهای غیرمهم هستید.

این یکی از دلایلی است که مدیرعامل افسانه‌ای Apple یعنی استیو جابز، همیشه یک لباس می‌پوشید و تی‌شرت مشکی و شلوار جین‌اش مشهور بود.

رئیس جمهور سابق ایالات متحده، باراک اوباما هم فلسفه مشابهی برای کارهای روزمره داشت: «شما باید انرژیِ تصمیم‌گیریِ خود را متمرکز کنید … شما باید خود را روتین کنید.»

اگر روز خود را با کلنجار رفتن با کارهای غیرمهم در فهرست کارها شروع کنید، خودکنترلی‌تان را هدر خواهید داد. بهتر است این خودکنترلی برای تمرکز روی کارهایی که تأثیر و  اهمیت بیشتری دارند مصرف شود.

نوشتن کارهای مبهم باعث می‌شود کارها را بیشتر به تعویق بیندازید

نوشتنِ یک کارِ مبهم و یک کلمه‌ای در لیست، از انجام دادنِ سریع‌تر آن جلوگیری می‌کند.

روان‌شناس‌ها دو نقاشیِ زیر را به شرکت‌کننده‌ها نشان دادند و از آنها درخواست کردند پرسشنامه را پس بفرستند. این آزمایش تأثیرِ کارهای انتزاعی و ملموس روی تعویق‌اندازیِ کارها را بررسی کرد:

برای گروهِ اول، نقاشیِ شماره‌ی ۱ نمایش داده و به آنها گفته شد که نقاش قصد داشته احساسِ شور و هماهنگی را بیان کند.

برای گروه دوم، نقاشی شماره‌ی ۲ نمایش داده و به آنها گفته شد که این نقاشی نمونه‌ای از یک تکنیک هنری است که به آن Pointillism می‌گویند.

گروه دوم (آنهایی که راجع به تکنیک فکر کرده بودند) به طور میانگین طی ۱۲٫۵ روز جواب را ارسال کردند، در حالی که گروه اول (آنهایی که راجع به شور و هماهنگی فکر کرده بودند) به طور میانگین ۲۰٫۵ روز طول کشید تا جواب را ارسال کنند.

روان‌شناس‌ها نتیجه گرفتند که فکر کردن به صورت انتزاعی، موجب می‌شود انجام کار را به تعویق بیندازیم.

نتیجه می‌گیریم که باید درباره فهرست کارهایتان به صورت کاملاً ملموس فکر کنید. اگرچه نوشتنِ یک کار با کلماتِ غیرصریح در زمان شما در هنگام نوشتن صرفه‌جویی می‌کند، اما به پیشرفت شما صدمه می‌زند و در بلندمدت هم موجب هدر رفتن زمان شما می‌شود.

خلاصه اینکه، قدرتِ اراده شما در طول روز کمتر و کمتر می‌شود، شما یک لیست طولانی و اولویت‌بندی‌نشده از کارهای انتزاعی را می‌نویسید و احساس موفقیت می‌کنید، و کارهای ناتمام موجب به وجود آمدن نق‌نق ذهنی به خاطر عدم انجام تعهدات می‌شود. حالا می‌خواهید چه کار کنید؟

 لیست کارها را باید به این شکل بنویسید

روش-درست-نوشتن-to-do-list-لیست-کارهادر لیست کارهای روزانه بیشتر از ۳ کار را یادداشت نکنید. 

۳. کارهایتان را با فعل بنویسید. یکی از مربیان فهرست کارها به نام دیوید الن پیشنهاد می‌دهد که کارها با فعل نوشته شوند. این کار باعث می‌شود در هنگام نوشتنِ لیست از واژه‌های غیرصریح استفاده نکنید.

مثلاً به جای «پیدا کردن دکتر» بنویسیم «به مادر زنگ بزن که یک دکتر معرفی کند». یا به جای «شروع کردن و اتمام تحقیق برای سارا» بنویسیم «در مجله‌ها با کلمه‌های الف ب ج تحقیق کن.». یکی از راه‌هایی که می‌توانید چک کنید کارهایتان را به شکل خوبی نوشته‌اید، این است که هر بار کار جدیدی را یادداشت کردید، از خودتان بپرسید: قدم اول برای انجامِ این کار چیست؟ قدم اول را به عنوان کار جدید بنویسید.

۴. هر بار فقط به یک کار نگاه کنید. اگر انجامِ سه کار در هر روز تغییری نسبت به قبل در شما ایجاد نمی‌کند، می‌توانید برای افزایش راندمان خود در هر زمان فقط به یکی از کارها توجه کنید. اگر از کاغذ چسب‌دار استفاده می‌کنید، می‌توانید هر کار را روی یک برگ کاغذ بنویسید و آنها را روی هم بچسبانید تا کارِ بعدی مشخص نباشد.

قبل از اینکه شروع به نوشتنِ لیست کنید، عواملی که هر صبح موجب حواس‌پرتی و تصمیم‌گیری‌های پیش‌پاافتاده می‌شوند را حذف کنید تا قدرت اراده و خودکنترلی شما به حداکثر برسد. مثلاً صبحانه را از شب قبل آماده کنید. از تایمری که روی ماشین قهوه‌ساز تعبیه شده استفاده کنید. و صبح‌ها اینترنت را قطع کنید (می‌توانید از نرم‌افزارهای  Freedom  یا  Write Room استفاده کنید).


ایوی لی کمی اشتباه می‌کرد؛ انجام ۶ کار در یک روز خیلی زیاد است. اما در کل، دیدگاهی که داشت درست بود. چارلز شواب کارِ خود را ادامه داد و Bethlehem Steel را به عنوان دومین شرکت بزرگ و مستقل تولید فولاد تأسیس کرد و ایوی لی هم به طور مرتب با خاندان مشهور راکفلر ملاقات می‌کرد و به آنها مشاوره می‌داد.

    ۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    فرمول دویدن در ماراتون زندگی (2)

    منبع: اینجا

    اراده: مهمترین منبع ذهنی شما

    اگر بخوایم کمی دقیق‌تر باشیم، اراده یعنی توانایی شما برای انجام کارها. اراده مشخص می‌کنه که مثلا چقدر برای شما آسونه که دست به کاری بزنین، در مقابل خوردن تنقلات مقاوت کنین یا بدوین و ورزش کنین. و در نتیجه اراده ابزاری برای موفقیت در تمام عرصه‌های زندگیه.

    اراده رو مثل یک ماهیچه تصور کنین: اراده چیزیه که شما می‌تونین هر موقع که نیاز بود منعطفش کنین یا بهش استراحت بدین. اراده هم مثل ماهیچه، با تمرین قوی می‌شه و اگر هم به اندازه ازش استفاده نکنین از دست میره. و دقیقا مثل یک ماهیچه، اراده هم وقتی در طول روز دائم ازش استفاده کنین، توانش رو از دست میده.

    این مورد در آزمایش تربچه و کلوچه هم نشون داده شده. دانشمندان شرکت‌کنندگان گرسنه رو مورد آزمایش قرار دادن و اونها رو توی سه گروه تقسیم کردن و از هر گروه خواستن یکی از سه کار زیر رو انجام بدن:

    1. تربچه‌ها رو بخورن و از خوردن کلوچه اجتناب کنن.
    2. کلوچه‌ها رو بخورن و از خوردن تربچه‌ها اجتناب کنن.
    3. هیچ کاری انجام ندن (به شرکت کنندگان غذایی داده نمی‌شد)

    بعد از اون از افراد خواسته شد که یک پازل هندسی غیرممکن رو حل کنن. افرادی که تربجه خورده بودن و در مقابل خوردن کلوچه ها مقاومت کردن، زودتر از کسانی که فقط کلوچه خورده بودن و یا کسانی که اصلا غذایی بهشون داده نشده بود تسلیم شدن. چرا؟ چون اونها از اراده‌شون برای مقاومت در برابر خوردن کلوچه استفاده کردن و حالا نمی‌تونستن از اراده‌شون برای حل پازل استفاده کنن.

    اگر شما دارین این مطلب رو می‌خونین و به این فکر میکنین که “من حتما کم میارم و کلوچه‌ رو می‌خورم. من آدم سست اراده‌ای هستم” نگران نباشین. دانشمندان نشون دادن که اراده چیزیه که می‌تونین تمرینش کنین. مثل پاهای ضعیف، اراده هم می‌تونه با ورزش و تمرین درست بشه.

    با تمرین منظم، می‌تونین اراده ای بسازین که حتی بتونه پنج روز گرسنگی رو تحمل کنه.

    دو راه حل برای بهبود اراده:

    1. اراده بیشتری بدست بیارین: برای قوی کردن ماهیچه‌ها شما اونها رو تحریک می‌کنین که محدودیت‌ها رو کنار بگذارن و وقتی که التیام پیدا کردن، کمی قوی‌تر میشن. حالا همین کار رو از طریق اهمیت دادن به سلامتی و منظم کردن ذهنتون برای اراده هم انجام بدین. و در نهایت اراده تون قوی‌تر میشه.
    2. میزان اراده مورد نیاز رو کم کنین: به این مورد مثل یک جرثقیل برای کمک کردن به شما برای بلند کردن یک هالتر فکرکنین. ماهیچه‌های قوی خوبه. اما وقتی می‌تونید با استفاده از ابزار درست همون نتیجه رو بگیرین چرا باید ماهیچه‌هاتون رو خسته کنید؟ روش‌های مشابهی وجود داره که شما می‌تونین میزان اراده مورد نیاز برای هر کار رو کاهش بدین.

    بنابراین اگر می‌خواین تا حد زیادی خود کنترلی داشته باشین، این مطلب رو مطالعه کنین و در پایان این مقاله شما ابزار لازم برای توسعه‌ی یک اراده پولادین رو در اختیار دارین.

    چطور اراده بیشتری بدست بیاریم؟

    اغلب ما آدم‌های سست اراده‌ای هستیم. ما در پیدا کردن حواس پرتی‌هایی مثل شبکه های اجتماعی، تنقلات و تلفن استادیم. سعی کنین بدون چک کردن تلفنتون برید و غذا بخورید. سخت‌تر از اون چیزیه که فکر می‌کنین.

    وقتی شما دائما برانگیخته هستین، نیازی نمی بینین که اراده قوی‌تون رو توسعه بدین. اما وقتی که می‌خواین کارهای سخت‌تری مثل کاهش وزن، فشار به ماهیچه، شروع یک شرکت، توسعه‌ی یک مهارت، عوض کردن زمینه کاری یا ملحق شدن به گروه‌ها رو انجام بدین، ممکنه اراده کافی برای به سرانجام رسوندن هیچ کدوم از اینها رو در اختیار نداشته باشین.

    پس چطور میشه اراده‌ای پولادین پرورش داد که از پس سخت‌ترین کارها هم بر میاد؟

    ۱. رژیم غذایی خوب، آب‌رسانی و سلامتی

    مغز شما یک ارگانه. پیچیده‌ترین و نیازمندترین ارگان در تمام بدن مغزه. اگر بدن شما سلامت نباشه، ذهنتون هم سالم نیست و ذهن ضعیف هم مستقیما به کنترل ضعیفتر روی محرک‌ها منجر میشه.

    بارز ترین علامت ظاهری از این موضوع یک شاخص ساده مثل شاخص توده بدنیه. اگر شاخص توده بدنی بالایی داشته باشین یا دچار اضافه وزن باشین، نتیجش اینه که دچار نوسانات قند خون می‌شین که باعث میشه احساس کسلی و تنبلی کنین . این به این معنیه که شروع به کار کردن و پشتکار داشتن در یک کار برای شما سخت‌تر میشه.

    وزن تنها شاخص سلامتی نیست که روی اراده تاثیر میگذاره. کمبود یا کم مصرف کردن عناصری مثل ویتامین D می‌تونه تاثیر منفی روی عمکلرد داشته باشه. به همین خاطر مهمه که غذاهای سالم بخورید. اگر شما وزنتون رو متعادل نگه دارین، و مقدار کافی ویتامین داشته باشین، می‌تونن اراده‌تون رو زیاد کنین.

    همه می‌دونیم که آب مهمه. اما آب بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کنین روی اراده شما تاثیر داره. حتی از دست دادن مقدار کمی از آب بدن، تاثیر بسیار زیادی روی عمکلرد شناختی شما می‌گذاره.

    ۲. ورزش و تمرین

    همونطور که یک بدن سالم به داشتن یک ذهن سالم منجر میشه، داشتن یک بدن فعال هم به داشتن یک ذهن فعال منجر میشه. وقتی که شما فعالیتی ندارین، مخصوصا وقتی که برای مدت طولانی نشسته کار می‌کنین، ساختمان عضلانی شروع به قفل شدن می‌کنه و ذهن هم به تبع اون قفل میشه.

    برای بالا بردن آمادگی جسمانی، نیازی نیست که دونده ماراتن یا وزنه بردار باشین. شما فقط باید فعال باشین. ساده‌ترین راه برای انجام این کار اینه که ورزش هم جزئی از برنامه روزانه‌تون باشه. اگر احساس می‌کنین که نمی‌تونین از طریق کار کردن به خودتون فشار بیارین، پس برید و قدم بزنید. ۵ دقیقه بعد، از اینکه چقدر احساس خوبی دارین متعجب می‌شین.

    ۳. خواب

    برای رسیدن به نهایت سطح اراده، شما باید رژیم غذایی و ورزش رو با خواب شبانه مناسب ترکیب کنین.

    محروم بودن از خواب- اینکه کمتر از ۷  یا ۸ ساعت در طول شب بخوابین- از لحاظ عمکلرد ذهنی، شما رو هم رده‌ی یک فرد مست قرار میده. که این کار عملا مترادف با نداشتن اراده‌ست.

    حتی اگر شما ممکنه با ۷ یا ۸ ساعت خوابیدن در شب، یک یا دو ساعت از فردا رو از دست بدین، از طریق به اوج رسوندن اراده‌تون می‌تونین بهره‌وری رو بسیار افزایش بدین و اون یکی دوساعت رو جبران کنین.

    حتی یک شب محروم بودن از خواب، روی اراده شما تاثیر منفی داره.

    ۴. مدیتیشن

    به گفته دکتر کلی مک گونیگال، نویسنده کتاب “غریزه ارادی”، مدیتیشن بهترین روش برای بهبود اراده‌ست.

    قدرت اراده، توانایی شما در متمرکز کردن ذهنتون روی کارهای در دست اجرا برای رام کردن ذهن حواس پرتتونه. به لطف آزار همیشگی تلفن، لپ تاپ و شبکه‌های اجتماعی اکثر ما در انجام این کار خوب عمل نمی‌کنیم.

    مدیتیشن- صرف نظر از اینکه شما روش تمرکز حواس یا استعلایی رو تمرین می کنین- مغز رو اموزش میده که جهت تمرکز رو به سمت یک چیز کوچک ببره. حالا این کوچک می‌تونه تنفس شما، یک نقطه در بدنتون یا یک سرود باشه.

    اگر شما می‌تونین در سکوت بنشینین و به سادگی اینکه نفس می‌کشین روی یک چیز تمرکز کنین، صرف نظر از اینکه چقدر اطراف شما شلوغی وجود داره، می‌تونین راحتتر روی کارهاتون تمرکز داشته باشین.

    علاوه بر این، مدیتیشن به شما آموزش میده که یک ناظر شخص ثالث بر احساساتتون باشید. جای اینکه سریع عصبانی، وسوسه، یا سرخورده بشین، و یا هر احساسی که به صورت عمدی شما رو از انجام دادن کاری منع میکنه، شما خودتون رو می‌بینین که دارین اون احساس رو تجربه می‌کنین و اجازه میدین که اون احساس بگذره و شما به تمرکز اصلی تون بر می‌گردین.

    ۵. تمرین

    قبلا هم به این مورد اشاره کردم اما ساده‌ترین روش برای بهبود قدرت اراده اینه که اون رو امتحان کنید. درست مثل اینکه بلند کردن یک هالتر می‌تونه بازوهای شما رو تقویت کنه، تحت فشار قرار گرفتن از طرف یک مشکل، اراده شما رو تقویت می‌کنه.

    نکته‌ی جالب اینجاست که این فشار نیاز نیست که یک فشار بزرگ یا یک کار دشوار باشه. هر مقدار از فشار بر روی اراده  اون رو تقویت می‌کنه. در برابر خوردن دسر بعد از شام مقاومت می کنید؟ خب ۱۰  امتیاز مثبت برای اراده شما. یا مثلا به جای تماشای یک قسمت دیگه از سریال فرندز، برید بخوابید؟ اینجا هم اراده به خرج دادین. به گفته دکتر کلی مک گونیگال، حتی یک کار ساده مثل باز کردن در با دست غیرتخصصی، و یا حتی اجتناب از فحاشی کردن می‌تونه اراده شما رو تقویت کنه.

    هر زمانی که شما خلاف عادت ها و غرایزتون عمل کردین. یعنی شما دارین ارادتون رو بهبود می‌دین.

    چگونه نیاز به اراده رو کاهش بدیم و ذهن‌مون رو مدیریت کنیم ؟

    اینکه مقدار زیادی اراده داشته باشیم به خودی خود کافی نیست. این مثل روندن یک موتور سیکلت می‌مونه: شما ممکنه یک موتور بزرگ و یک مخزن پر از گاز داشته باشین. اما اگر به سرعت جت و مثل فیلم سریع و خشن رانندگی کنین، خیلی زود امپر دستگاه “خالی” رو به شما نشون میده.

    به همین خاطره که شما باید یک سیستم خوب رو برای مدیریت کردن ارادتون توسعه بدین. شما می‌تونین مقدار زیادی از ارادتون رو برای یک کار صرف کنین. اما وقتی که مجبور نیستین چرا باید چنین کاری بکنین؟ بخش بعدی به شما نشون میده که چطور از بخشی از اراده‌تون برای انجام یک کار استفاده کنین و بخشی ازش رو برای بعدا نگه دارین.

    چند راهکار مفید برای افزایش بهره‌وری و کارایی

     

    ۱. کار رو به بخش های کوچک تقسیم کنین

    یکی از بزرگترین مضرات برای اراده شما اینه که به یک کار یا پروژه بزرگ که باید انجامش بدین نگاه کنین و از همون ابتدا مرعوب بشین. این مورد برای تغییرات شخصی هم صادقه. اگر شما می‌گید که “من می‌خوام ۲۰ پوند وزن کم کنم” این یک هدف بزرگه که ممکنه یک ماه وقت بگیره.

    اما وقتی که شما هدفتون رو به بخش‌های کوچک‌تری مثل نوشتن یک پاراگراف از یک پست وبلاگ، یا کم کردن ۵ پوند وزن تقسیم می‌کنین. هر پروژه‌ی بزرگی رو میشه به راحتی پشت سر گذاشت .

    ترسناک ترین بخش یک کار شروعشه که اراده زیادی رو می‌طلبه. اگر شما اون کار رو به تکه‌های کنترل شده تقسیم کنین، شروع کردنش آسون‌تر میشه و وقتی که اولین بخش کوچک رو تموم می‌کنین. بلافاصله به سراغ بخش بعدی میرین .

    ۲. اون رو به یک عادت تبدیل کنین

    بر اساس گفته‌ی چارلز داهیگ نویسنده ی کتاب ” The Power of Habit” ، حدود ۴۰ درصد از کارهای روزانه ما بر اساس عادته. این به این معنیه که ما برای کارهایی که انجام می‌دیم آگاهانه تصمیم نمی‌گیریم. ما این کارها رو انجام می‌دیم چون مغز و بدنمون رو عادت دادیم که در یک موقعیت خاص یک عمل خاص رو انجام بدن.

    در اکثر مواقع این یک عادت خوبه. تصور کنین هر موقع که سوار ماشین می‌شین به این فکر کنین که ” خب. پارکینگ رو باز کن، ترمز کن، کلید رو بچرخون، به سمت چپ و راست نگاه کن، بزن دنده عقب و … ” حتما متوجه شدین. در این صورت ما وقتی برای فکر کردن به مسائل دیگه نداریم.

    اما قطعا عادت‌های بدی هم وجود دارن. مثلا هر موقع که آلارم ساعتتون خاموش میشه شما چرت می‌ز‌نین. یا مثلا هر موقع سرکار ناهار می‌خورین، یه شیرینی هم همراهش می‌خورین. اگر این کارها رو بصورت مکرر انجام بدید، بارهای بعدی دیگه بهشون فکر نمی‌کنین و این ها برای شما عادت میشن.

    از طرف دیگه عادت‌های خوب به شما کمک می‌کنه که اراده‌تون رو حفظ کنین. برای مثال اگر در برنامه روزانه‌تون یک زمان رو به ورزش اختصاص بدین دیگه نیاز نیست هر موقع که خواستین ورزش کنین، بهش فکر کنین. یا مثلا اگر هر روز ساعت ۸ صبح خونه رو ترک کنین، بعد از یک هفته دیگه بصورت اتوماتیک در این ساعت از خونه خارج می‌شین و برای خارج شدن از خونه دیگه به هیچ قدرت اراده‌ای احتیاج ندارین.

    حتی می‌تونین برای کارتون هم چنین عادت‌هایی رو ایجاد کنید. مثلا هر موقع که سر کار میرید قبل از اینکه ایمیل‌هاتون رو چک کنین یا با کسی حرفی بزنین، ۲۵ دقیقه رو به مهم‌ترین کارهاتون اختصاص بدین. اگر برای یک مدت اینکارو بکنین دیگه وقتی سر کار میرید این برای شما به یک چیز طبیعی تبدیل میشه.

    به کارهای پشت سرهمتون که اراده می‌خوان فکر کنین. بعد به این فکر کنین که برای اینکه کاری کنین که اونها اتوماتیک انجام بشن یک عادت ایجاد کنین. حالا شما یک عادتی دارید که باید سعی کنید اجرائیش کنین.

    ۳. از اخبار بد اجتناب کنین

    یک بدن ناسالم یک ذهن ناسالم رو هم پرورش میده و یک ذهن ناسالم اراده‌ی کمتری داره. ذهن‌های غمگین و استرسی اراده‌ی بسیار پایین‌تری دارن. به همین خاطر باید در مورد اطلاعاتی که دریافت می‌کنین حساس باشین.

    اگر بیش از حد اخبار ترسناک حوادث رو می‌خونین، استرس‌هایی که از طریق فکر کردن به قتل، بمب گذاری یا تغییرات منفی بازار به شما وارد میاد به اراده کمتر در طول روز منجر میشه. حتی نگاه کردن به عکسی از تعطیلات دوستان موفق‌تر در جزایر کارئیب می‌تونه تحرک شما رو کم کنه.

    ساده‌ترین راه اینه که از خوندن اخبار بدی که مستقیما به تصمیمات شما ربط ندارن اجتناب کنین. اگر وبسایتتون پایین اومده ، شما باید در موردش چیزهایی بدونین. اگر شما یک دلال هستین، حتما باید به نوسانات بازار توجه داشته باشین. اما برای اکثر ما، اخرین داستان جنایی روزنامه هیچ سودی نداره و فقط می‌تونه ما رو غمگین کنه.

    ۴. محیطی  پشتیبان اراده  خلق کنین

    هرچقدر که بتونین کمتر از اراده استفاده کنین، مقدار بیشتری ازش براتون باقی می‌مونه. اینکه بتونین محیطی رو ایجاد کنین که نیاز به استفاده از اراده کاهش می‌ده، می‌تونه توانایی شما برای کارکردن روی کارها روی مهم رو افزایش بده.

    اگر شما یک کاسه آب نبات روی میزتون دارین، یا کمی تنقلات در خارج از دفتر موجوده، هر موقع که شما به اونها نگاه می‌کنین و برای نخوردنشون مقاومت به خرج می‌دین، دارید بخشی از اراده‌تون مصرف می‌کنین. یا اگر روی تلفنتون اطلاعیه میاد و صدای اون رو می‌شنوین اما سعی می‌کنین که بهش نگاه نکنین، این داره اراده شما رو مصرف می‌کنه. همچنین نگاه کردن به یک غذای وسوسه کننده می‌تونه اراده شما رو کاهش بده.

    حتی دسترسی به اینترنت می‌تونه باعث کاهش اراده بشه. مثلا خیلی سخت‌تره میشه که روی نوشتن این مقاله تمرکز کنین بعد یادتون بیفته که شاید یه کسی چیز مهمتری توییت کرده. به همین دلیله که جاناتان فرانزن- رمان نویس امریکایی- میگه ” شک دارم که کسی که در محل کارش به اینترنت متصله، داره یک داستان خوب می‌نویسه ”

    برای بهینه سازی اراده‌‌ای که در اختیار دارین، محیطی رو ایجاد کنین که از اون اراده حمایت می‌کنه. برای مثال موقعی که نیاز به تمرکز دارین می‌تونین از ابزارهایی برای بلاک کردن وبسایت‌های مزاحم استفاده کنین. یا می‌تونین از روشهای مدیریت زمان (مثل پومودورو) برای داشتن تمرکز حداقل برای ۲۵ دقیقه استفاده کنین. و اگر هر غذای وسوسه کننده، بازی و کتاب در نزدیکتون هست، اونها رو از شعاع دیدتون بردارید تا دیگه لازم نباشه در برابرشون مقاومت کنین.

    ۵. از قبل تعهد بدین

    تا وقتی که شما به چیزی عادت دارین، تعهد دادن از قبل به شما کمک میکنه که با استفاده از کمترین اراده، کارهاتون رو انجام بدین.

    روشش هم بسیار ساده‌ست: در ذهنتون یک قانون ایجاد کنین. بگید “وقتی که فلان چیز اتفاق افتاد، من این کار رو انجام می‌دم.” برای مثال ” وقتی که به سر کار میرم، یک ساعت رو به خالی کردن باکس ایمیلم اختصاص میدم”. یا مثلا “وقتی که از خواب پا شدم، بلافاصله لباس می‌پوشم و میرم ورزش”.

    قوانینی مثل این، فائق اومدن بر چالش‌های اراده رو آسونتر می‌کنه. اینکه به خودتون بگید “وقتی که فلان چیز اتفاق افتاد من فلان کار رو انجام میدم” انرژی ذهنی کمتری می‌خواد. به علاوه زمانی که اولین چیز اتفاق می‌افته، شما تمایل دارید که مسیرتون رو ادامه بدید چون از لحاظ روان‌شناسی انسان سعی می‌کنه که از ناهماهنگی شناختی اجتناب کنه و انسان اساسا از به عقب برگشتن تنفر داره.

    بنابراین زمانی که باید کاری رو انجام بدین که می‌دونین کار سختیه، اون رو به یه کار دیگه زنجیر کنین. این کار باعث میشه که شروع هرکاری آسونتر باشه.

    ۶. ریتم‌هاتون رو بشناسین

    در نهایت حالا زمانش فرا رسیده که بفهمین در چه مقطعی از روز بهتر کار می‌کنین و یا در چه مقطعی نیاز به استراحت دارین. همه ی ما یک ریتم شبانه‌روزی داریم که خواب ما رو تنظیم می‌کنه. به همین دلیله که در ساعت ۲ بعد از نیمه شب خسته‌تر از هر زمان دیگه‌ای هستیم. اما همین ریتم شبانه‌روزی در ساعت ۲ بعدازظهر باعث ایجاد یک شیب در انرژی میشه. پس اگر موارد گفته شده در مورد شما صادقه، ساده‌ترین کارهاتون رو در شبانه روز برای اون مقطع “شیب؛ زمان‌بندی کنین.

    همچنین همه‌ی ما یک ریتم فوق روزانه داریم که انرژی ما رو در چرخه‌های کوتاه در طول شب و روز تنظیم میکنه. اساسا بعد از هر ۹۰ دقیقه ذهن ما از یک چرخه‌ی هوشیاری بالا، به یک سطح پایین از هوشیاری می‌رسه.

    اگر در اوج چرخه خودتون کار می‌کنین، به احتمال زیاد می‌تونین بدون زحمت بازده‌تون رو افزایش بدین. اما اینکه سعی کنین فهرست‌وار کار کنین، می‌تونه خیلی سریع اراده‌ی شما رو از بین ببره. سعی کنین که برای ۹۰-۶۰ دقیقه تمرکز کنین و بعد زمانی که احساس خستگی کردین، به مدت ۱۵ دقیقه استراحت کنین. در نتیجه اینکار شما احساس بازده بیشتری می‌کنید.

    ۶ لیست ضروری برای افزایش بهره‌وری روزانه

    حالا اراده‌تون رو به حداکثر برسونین

    اگر آماده‌این که اطلاعاتی که از این مقاله بدست آوردین رو اجرایی کنین، از اینجا شروع کنین:

    1. مشخص کنین که کدوم جنبه‌ سلامتی رو می‌تونین برای اراده بیشتر بهبود بدین. جنبه‌هایی مثل وزن، عادت‌های خواب یا سطح فعالیت ورزشی.
    2. از اپلیکشن‌های آموزش مدیتیشن استفاده کنین و مطالبی که در این باره نوشته شده رو بخونین. قطعا شگفت زده می‌شید که چطور آموزش دادن ذهن برای تمرکز در سکوت منجر به بهره‌وری بهتر در کار می‌شه
    3. در طول روز دنبال کارهای کوچکی باشین که با اونها اراده‌تون رو تحریک کنید.
    4. محیط کارتون رو از لحاظ وجود حواس پرتی ها و موارد وسوسه کننده بررسی کنین. چه چیزی رو می‌تونین مخفی کنین تا دیگه مجبور نباشین در برابرش مقاومت به خرج بدین؟ برای خلاص شدن از شر وبسایت های مزاحم هم می‌تونید از ابزارهای موجود استفاده کنین
    5. از طریق یادداشت کردن، بفهمین که چه زمانی در طول روز کمترین بهره‌وری و انرژی رو دارین. دونستن این بازه زمانی به شما کمک میکنه که مهم ترین کارهاتون رو برای زمان هایی که بازدهی ندارین، برنامه ریزی نکنین.
    6. به دنبال عادت‌های جدیدی بگردین که می‌تونین ایجاد کنین و تعهد دادن از قبل هم می‌تونه در انجام کارها به شما کمک کنه.
    ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    فرمول دویدن در ماراتون زندگی (1)

    اگر شما می‌تونین هر موقع که می‌خواین شروع به کار کنین، تنقلات هیچ وقت شما رو وسوسه نمی‌کنه، همیشه به رژیم غذایی و برنامه تمرین ورزشی‌تون وفادار هستین و شبکه‌های اجتماعی و ایمیل هیچوقت حواس شما رو پرت نمی‌کنن، شما دست بالاتر رو از دیگران دارین.
    نه؟ خب منم همینطور. اما من چیزی رو یاد گرفتم که خیلی کمک می‌کنه.
    همش به قدرت اراده بستگی داره؛ یعنی همون بخشی از مغز که ما تصمیم می‌گیریم که عملی رو انجام بدیم. هر موقع ما سعی کنیم کاری رو انجام بدیم که بر خلاف انگیزه، عادت و تمایلات ما باشه، داریم از بخشی از قدرت اراده استفاده می‌کنیم.

    افلاطون در حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، با تمثیل از یک ارابه، کشاکش اراده درونی رو توصیف کرده. در این حالت، شما یک ذهن منطقی و مقدار مشخصی اراده دارین. و ارابه توسط دو اسب که توصیف‌گر انگیزه روحی و خواسته‌های ما هستن کشیده می‌شه. ارابه‌ران می‌تونه برای مدتی اسب‌ها رو هدایت کنه، اما اگر مدت زیادی با اونها بجنگه و یا نیروی کافی نداشته باشه، اسب‌ها در نهایت کنترل ارابه رو به دست می‌گیرن و علیه تمایلات منطقی ما عمل می‌کنن.

    خب حالا همه چیز به ذهن ما بر‌می‌گرده: اگر ما برای مدت زیادی با تمایلاتمون مبارزه کنیم، ذهن منطقی ما خسته می‌شه و ما اون اراده مورد نیاز برای انجام چیزی که ذهن منطقی‌مون می‌خواد رو از دست می‌دیم. 

    پربازده بودن، مدیریت کردن انگیزه‌ها، و ایجاد هر تغییری که در زندگی به دنبالش هستیم، همش به توانگر کردن ارابه‌ران واطمینان از اینکه ما می‌تونیم انرژی‌مون رو در مسیر درست هدایت کنیم بستگی داره. برای این‌کار باید اراده رو به وجود بیارین.

    به نقل از اینجا:

    https://taskulu.com/fa/%D9%88%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%AF/%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D9%BE%D8%B4%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D8%B1/


    ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    وقتی از تن ها بلا خیزد...

    حضرت علىّ بن موسى الرضا علیهما السلام هر گاه مى ‏خواستند بر کسى وارد شوند که از او بیمِ (گرفتارى) داشتند، این دعا را مى‏ خواندند:

    أَللَّهُمَّ یَدُکَ فَوْقَ یَدِهِ، وَسُلْطانُکَ أَعْظَمُ مِنْ سُلْطانِهِ. أَللَّهُمَّ إِنّی أَدْرَأُبِکَ فی نَحْرِهِ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّهِ، وَأَسْتَعینُ بِکَ عَلَیْهِ، وَأَلْجَأُ إِلَیْکَ مِمَّا أَشْفَقْتَ عَلى نَفْسی مِنْهُ.

       أَللَّهُمَّ فَکُنْ عِنْدَ ظَنّی بِکَ فیما لَمْ أَجِدْ فیهِ مَفْزَعاً غَیْرُکَ، وَلا مَلْجَأً سِواکَ، فَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ عَدْلَکَ أَوْسَعُ مِنْ جَوْرِ الْجآئِرینَ، وَإِنْصافَکَ مِنْ‏ وَرآءِ الظَّالِمینَ، فَأَجِرْنی مِنْهُ یا إِلهَ الْعالَمینَ بِحَقِّکَ عَلَیْکَ، فَإِنَّ أَحَداً لایَعْرِفُ حَقَّکَ حَسَبِ مَعْرِفَتِکَ بِحَقِّکَ.

       حَسْبی أَنْتَ یا اَللَّهُ، حَسْبی أَنْتَ یا اَللَّهُ، حَسْبی أَنْتَ یا اَللَّهُ، وَمَنْ یَتَوَکَّلْ ‏عَلَیْکَ فَأَنْتَ حَسْبُهُ، بِذلِکَ جَرى وَعْدُکَ، وَنَطَقَ کِتابُکَ، وَأَنْتَ أَوْفَى ‏الضَّامِنینَ، سُبْحانَکَ رَبِّ الْعالَمینَ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ.(4)

    خداوندا؛ دست تو بالاى دست او، و نیروى تو نیرومندتر از نیروى او است. خداوندا؛ به وسیله تو، او را دور کرده و به خودش بر مى ‏گردانم، و از شرّ او به تو پناه مى ‏برم، و به واسطه تو بر او یارى مى‏ جویم، و از آنچه بر خودم مى ‏ترسم از ناحیه او به تو پناهنده مى ‏شوم. خداوندا؛ پس بوده باش نزد گمانم‏ به تو در آنچه پناهى غیر از تو در آن نمى ‏یابم، و به تحقیق مى‏ دانم که عدل تو گسترده ‏تر از ستم ستمکاران است، و حق ‏طلبى تو در پى ستمگران است، پس مرا از او امان بده به حقّ خودت بر تو اى خداوند جهانیان، به راستى که هیچ‏ کس حقّ تو را نمى‏ شناسد آن‏گونه که تو حقّ خود را مى ‏شناسى. تو مرا بس هستى اى خدا، تو مرا بس هستى اى خدا، تو مرا بس هستى اى خدا، و هر کس بر تو توکّل کند او را بس هستى، وعده ‏ات به این قاعده جارى گشته و کتابت به همین مطلب گویا است، و تو وفاکننده‏ ترین ضامنان هستى، پاک و منزّهى (اى) پروردگار جهانیان، و درود خداوند بر محمّد و آل او باد.


    4) المجموع الرائق: 319/1.



    ---------------

    دعاى امام رضا علیه السلام براى حفظ شدن از شرّ دشمنان و پنهان ماندن از دسترس آنان:

    إِسْتَسْلَمْتُ مَوْلایَ لَکَ، وَأَسْلَمْتُ نَفْسی إِلَیْکَ، وَتَوَکَّلْتُ فی کُلّ ‏اُمُوری عَلَیْکَ، وَأَنَا عَبْدُکَ وَابْنُ عَبْدَیْکَ، إِخْبَأْنِیَ اللَّهُمَّ فی سِتْرِکَ عَنْ‏ شِرارِ خَلْقِکَ، وَاعْصِمْنی مِنْ کُلِّ أَذًى وَسُوءٍ بِمَنِّکَ، وَاکْفِنی شَرَّ کُلِّ ذی ‏شَرٍّ بِقُدْرَتِکَ.

       أَللَّهُمَّ مَنْ کادَنی أَوْ أَرادَنی فَإِنّی أَدْرَأُ بِکَ فی نَحْرِهِ، وَأَسْتَعینُ بِکَ مِنْهُ، وَأَسْتَعیذُ مِنْهُ بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ، وَشُدَّ عَنّی أَیْدِی الظَّالِمینَ، إِذْ کُنْتَ ‏ناصِری، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ، یا أَرْحَمَ الرَّاحِمینَ وَإِلهَ الْعالَمینَ.

    أَسْأَلُکَ کِفایَةَ الْأَذى، وَالْعافِیَةَ وَالشِّفآءَ، وَالنَّصْرَ عَلَى الْأَعْدآءِ، وَالتَّوْفیقَ لِما تُحِبُّ رَبَّنا وَتَرْضى، یا إِلهَ الْعالَمینَ، یا جَبَّارَ السَّماواتِ‏ وَالْأَرَضینَ، یا رَبَّ مُحَمَّدٍ وَالِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ، صَلَواتُکَ عَلَیْهِمْ ‏أَجْمَعینَ.(3)

    مولاى من؛ خود را تسلیم تو نمودم، و خویشتن را به تو واگذار کردم، و در همه‏ کارهایم بر تو توکّل کردم، و من بنده تو و پسر دو بنده توأم. خداوندا؛ مرا در پوششت ‏دعا براى وارد شدن بر کسى ... از آفریدگان شرورت پنهان بدار، و به لطف خود از هر اذیّت و آزارى حفظ کن، به قدرتت بدى هر تبهکارى را نسبت به من کفایت  کن. خداوندا؛ هر کس به من حیله کند یا قصد فریب مرا داشته باشد، به وسیله تو آن را دفع کرده و به خودش برمى‏ گردانم، و در برابر او از تو یارى مى ‏جویم، و از شرّ او به توانایى و نیروى تو پناه مى ‏برم، و ببند از من دستان ستمگران را؛ زیرا تو یاور من بوده ‏اى، جز تو خداوندى نیست، اى مهربانترین مهربانان، و اى خداوند جهانیان. از تو مى‏ خواهم کفایت نمودن از اذیّت و آزار، و عافیت و شفا، و نصرت و یارى بر علیه دشمنان، و توفیق آنچه را که دوست مى‏ دارى اى پروردگار ما و مى‏ پسندى، اى خداى عالمیان؛ اى مسلّط بر آسمان‏ها و زمین‏ها، اى پروردگار محمّد و آل پاک و پاکیزه او، درود تو بر همه آنان باد.


    3) مهج الدعوات: 358، المصباح: 293، البلد الأمین: 644، المجموع الرائق: 381/1، بحار الأنوار: 379/94.

     ------------

    بِاللَّهِ أَسْتَفْتِحُ، وَبِاللَّهِ أَسْتَنْجِحُ، وَبِمُحَمَّدٍ أَتَوَجَّهُ. أَللَّهُمَّ سَهِّلْ لی حُزُونَةَ أَمْری کُلَّهُ، وَیَسِّرْ لی صُعُوبَتَهُ، إِنَّکَ تَمْحُو ما تَشآءُ وَتُثْبِتُ، وَعِنْدَکَ اُمّ‏ الْکِتابِ.

    به نام خدا آغاز مى‏ کنم، و از خداوند توفیق وکامیابى مى  ‏طلبم، و به (حضرت) محمّد صلى الله علیه وآله وسلم روى مى ‏آورم. خداوندا؛ سختی‏ها و ناهمواریهاى تمامى کارم را هموار کن، و دشواریهاى آن را آسان گردان، که تو نابود مى ‏کنى آنچه را بخواهى  و ثابت مى‏ گردانى، و نزد تو اصل کتاب آفرینش و لوح محفوظ است.

    و مسنداً از امیرالمؤمنین‏ علیه السلام روایت کرده است که فرمود:

    هرگز امرى مرا اندوهناک نساخت و دچار تنگى معاش نشدم و با مبارزى روبرو نگشتم، و این دعا را خوانده باشم؛ مگر اینکه خداوند اندوه و غصّه ‏ام را برطرف‏ کرد و گشایش در کارم داد و پیروزى بر دشمن را نصیب من ساخت.(2)

    ۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب