۱۱ مطلب در ارديبهشت ۱۳۹۷ ثبت شده است

جدول

بسم ا.. 

وقتی از کارهای روزمره خسته ایم، بعضی وقتها بد نیست ذهن مون هم تفریح کنه :دی  اینطوری انرژی لازم برای ادامه کار بدست میاد.


پ.ن: مدتیه برنامه یکشنبه های من اینه: 

یه جدول حل کنم. حالا آنلاین یا با این برنامه 

دانلود برنامه جدول کلمات متقاطع


وقتی هم نمیگیره ولی یکشنبه هام خیلی خیلی دوست داشتنی شده :) 

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
محبوب حبیب

نق نق کردن و لیست کارها!

منبع: اینجا

احتمالاً برایتان پیش آمده که یک فهرست کار با ۱۰ وظیفه مختلف نوشته باشید که باید در مدت زمان کوتاهی انجام می‌شدند. وقتی کار را شروع می‌کنید، سنگینیِ کارها باعث می‌شود که احساس فلج بودن همراه با حسِ اجبار و میل به نق‌نق به شما دست دهد.

این میل به نق‌نق کردن که احساس می‌کنید، نتیجهٔ داشتنِ تعداد زیادی کار متعارض است. دو روان‌شناس به نام‌های رابرات امونز و لاورا کینگ در کتابِ «Willpower: Rediscovering the Greatest Human Strength» گروهی از افراد را بررسی کرده‌اند که ۱۵ هدف را برای دستیابی فهرست کرده بودند.

آنها متوجه شدند که داشتنِ یک فهرست از اهداف متعارض باعث می‌شود که فکرهایی تکراری راجع به کارهای در حال انجام به وجود بیاید. یک نگرانیِ دائمی در ذهن فرد بروز پیدا می‌کند.

انسان‌ها تکمیل‌گرا (completionist) هستند. یعنی ما دوست داریم کارها را تکمیل کنیم. روان‌شناس‌ها به آن احساسِ نق‌نق کردن یا اثرِ زیگارنیک (Zeigarnik effect) می‌گویند. این پدیده در روان‌شناسی سابقه‌ای طولانی دارد. ذهنِ ما روی یک کارِ تکمیل‌نشده متمرکز می‌شود و باعث می‌شود که از نظر جسمی و ذهنی رنج بکشیم. وقتی کار تکمیل شد، از باری که بر دوشمان بود، خلاص می‌شویم.

عجله برای تکمیل کردنِ تمام کارها، حالتی است که ذهن ما خیلی به آن علاقه دارد. پس در درجه‌ی اول، چرا این فهرست‌های طولانی را می‌نویسیم (که تکمیل کردنِ کارهای موجود در آن زمان زیادی می‌برد)؟

این یکی از مهم‌ترین نقاط ضعفِ لیست کارهاست.

دکتر تیم پایچیل در زمینه‌ی پژوهش‌های مربوط به «به تعویق انداختن کارها» تخصص بالایی دارد. او معتقد است فقط با نوشتنِ تمام کارهایی که دوست دارید تکمیلشان کنید، احساس موفقیت و کامیابی به شما منتقل می‌شود، بدون اینکه واقعاً هیچ کدام از آن کارها را تکمیل کرده باشید. ذهن شما موفقیتی که در زمان تکمیل شدن کارها حس خواهد کرد را شبیه‌سازی می‌کند.

در یکی از پژوهش‌هایی که در سال ۲۰۰۲ انجام شد، ۸۳ دانشجو که بعد از فارغ‌التحصیلی به دنبال کار می‌گشتند بررسی شدند.

دانشجوهایی که درباره پیدا کردنِ کار، بیشتر رویاپردازی می‌کردند:

  • کمتر برای پیدا کردنِ کار تلاش می‌کردند
  • درخواست‌های کمتری را برای کار می‌فرستادند
  • پیشنهادهای کمتری برای کار دریافت می‌کردند
  • و درآمد کمتری داشتند!

نوشتنِ تعداد زیادی از کارهای معمولی در یک To do list، مجوزی عالی را برای این رویاپردازی‌ها صادر می‌کند. این کار باعث می‌شود ذهن شما درباره تکمیل کردنِ موفقیت‌آمیزِ کارهای سخت رویاپردازی کند و مجوز لازم برای فرورفتن در این افکار را صادر می‌کند. شاید در آن لحظه احساس خشنودی و رضایت داشته باشید اما در واقعیت، به هیچ چیزی دست پیدا نکرده‌اید.

توانِ تصمیم‌گیریِ شما محدود است

از طرف دیگر، شروع کردن یک روز بدون یک لیست کارهای اولویت‌بندی شده می‌تواند موجب ضعیف شدن توانایی شما برای تصمیم‌گیری‌های مؤثر باشد. در روان‌شناسی پدیده‌ای به نام «تضعیف اِگو» (ego depletion) وجود دارد که به «تعداد تصمیم‌هایی» که در اختیار داریم، اشاره می‌کند. هر بار که یک تصمیم می‌گیریم، یا بین دو چیز، یکی را انتخاب می‌کنیم، ذهنمان کمی خسته می‌شود. زمانی که از این تصمیم‌ها زیاد استفاده می‌کنیم، توانایی ما برای تصمیم‌های هوشمندانه تضعیف می‌شود.

بیشتر از ۱۰۰ پژوهش مختلف تأیید کرده‌اند که با انجامِ خودکنترلیِ بیشتر در اول صبح، انگیزه و توجه شما در طول روز کمتر و کمتر خواهد شد. به همین دلیل است که افراد تمایل دارند بعد از داشتنِ روزهای پراسترس و خسته‌کننده، رژیم غذایی خود را بشکنند.

پس اگر هر روز صبح راجع به این تصمیم می‌گیرید که برای صبحانه چه بخورید یا چه لباسی بپوشید، در حال هدر دادنِ منابعِ محدودِ خودکنترلی برای کارهای غیرمهم هستید.

این یکی از دلایلی است که مدیرعامل افسانه‌ای Apple یعنی استیو جابز، همیشه یک لباس می‌پوشید و تی‌شرت مشکی و شلوار جین‌اش مشهور بود.

رئیس جمهور سابق ایالات متحده، باراک اوباما هم فلسفه مشابهی برای کارهای روزمره داشت: «شما باید انرژیِ تصمیم‌گیریِ خود را متمرکز کنید … شما باید خود را روتین کنید.»

اگر روز خود را با کلنجار رفتن با کارهای غیرمهم در فهرست کارها شروع کنید، خودکنترلی‌تان را هدر خواهید داد. بهتر است این خودکنترلی برای تمرکز روی کارهایی که تأثیر و  اهمیت بیشتری دارند مصرف شود.

نوشتن کارهای مبهم باعث می‌شود کارها را بیشتر به تعویق بیندازید

نوشتنِ یک کارِ مبهم و یک کلمه‌ای در لیست، از انجام دادنِ سریع‌تر آن جلوگیری می‌کند.

روان‌شناس‌ها دو نقاشیِ زیر را به شرکت‌کننده‌ها نشان دادند و از آنها درخواست کردند پرسشنامه را پس بفرستند. این آزمایش تأثیرِ کارهای انتزاعی و ملموس روی تعویق‌اندازیِ کارها را بررسی کرد:

برای گروهِ اول، نقاشیِ شماره‌ی ۱ نمایش داده و به آنها گفته شد که نقاش قصد داشته احساسِ شور و هماهنگی را بیان کند.

برای گروه دوم، نقاشی شماره‌ی ۲ نمایش داده و به آنها گفته شد که این نقاشی نمونه‌ای از یک تکنیک هنری است که به آن Pointillism می‌گویند.

گروه دوم (آنهایی که راجع به تکنیک فکر کرده بودند) به طور میانگین طی ۱۲٫۵ روز جواب را ارسال کردند، در حالی که گروه اول (آنهایی که راجع به شور و هماهنگی فکر کرده بودند) به طور میانگین ۲۰٫۵ روز طول کشید تا جواب را ارسال کنند.

روان‌شناس‌ها نتیجه گرفتند که فکر کردن به صورت انتزاعی، موجب می‌شود انجام کار را به تعویق بیندازیم.

نتیجه می‌گیریم که باید درباره فهرست کارهایتان به صورت کاملاً ملموس فکر کنید. اگرچه نوشتنِ یک کار با کلماتِ غیرصریح در زمان شما در هنگام نوشتن صرفه‌جویی می‌کند، اما به پیشرفت شما صدمه می‌زند و در بلندمدت هم موجب هدر رفتن زمان شما می‌شود.

خلاصه اینکه، قدرتِ اراده شما در طول روز کمتر و کمتر می‌شود، شما یک لیست طولانی و اولویت‌بندی‌نشده از کارهای انتزاعی را می‌نویسید و احساس موفقیت می‌کنید، و کارهای ناتمام موجب به وجود آمدن نق‌نق ذهنی به خاطر عدم انجام تعهدات می‌شود. حالا می‌خواهید چه کار کنید؟

 لیست کارها را باید به این شکل بنویسید

روش-درست-نوشتن-to-do-list-لیست-کارهادر لیست کارهای روزانه بیشتر از ۳ کار را یادداشت نکنید. 

۳. کارهایتان را با فعل بنویسید. یکی از مربیان فهرست کارها به نام دیوید الن پیشنهاد می‌دهد که کارها با فعل نوشته شوند. این کار باعث می‌شود در هنگام نوشتنِ لیست از واژه‌های غیرصریح استفاده نکنید.

مثلاً به جای «پیدا کردن دکتر» بنویسیم «به مادر زنگ بزن که یک دکتر معرفی کند». یا به جای «شروع کردن و اتمام تحقیق برای سارا» بنویسیم «در مجله‌ها با کلمه‌های الف ب ج تحقیق کن.». یکی از راه‌هایی که می‌توانید چک کنید کارهایتان را به شکل خوبی نوشته‌اید، این است که هر بار کار جدیدی را یادداشت کردید، از خودتان بپرسید: قدم اول برای انجامِ این کار چیست؟ قدم اول را به عنوان کار جدید بنویسید.

۴. هر بار فقط به یک کار نگاه کنید. اگر انجامِ سه کار در هر روز تغییری نسبت به قبل در شما ایجاد نمی‌کند، می‌توانید برای افزایش راندمان خود در هر زمان فقط به یکی از کارها توجه کنید. اگر از کاغذ چسب‌دار استفاده می‌کنید، می‌توانید هر کار را روی یک برگ کاغذ بنویسید و آنها را روی هم بچسبانید تا کارِ بعدی مشخص نباشد.

قبل از اینکه شروع به نوشتنِ لیست کنید، عواملی که هر صبح موجب حواس‌پرتی و تصمیم‌گیری‌های پیش‌پاافتاده می‌شوند را حذف کنید تا قدرت اراده و خودکنترلی شما به حداکثر برسد. مثلاً صبحانه را از شب قبل آماده کنید. از تایمری که روی ماشین قهوه‌ساز تعبیه شده استفاده کنید. و صبح‌ها اینترنت را قطع کنید (می‌توانید از نرم‌افزارهای  Freedom  یا  Write Room استفاده کنید).


ایوی لی کمی اشتباه می‌کرد؛ انجام ۶ کار در یک روز خیلی زیاد است. اما در کل، دیدگاهی که داشت درست بود. چارلز شواب کارِ خود را ادامه داد و Bethlehem Steel را به عنوان دومین شرکت بزرگ و مستقل تولید فولاد تأسیس کرد و ایوی لی هم به طور مرتب با خاندان مشهور راکفلر ملاقات می‌کرد و به آنها مشاوره می‌داد.

    ۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    فرمول دویدن در ماراتون زندگی (2)

    منبع: اینجا

    اراده: مهمترین منبع ذهنی شما

    اگر بخوایم کمی دقیق‌تر باشیم، اراده یعنی توانایی شما برای انجام کارها. اراده مشخص می‌کنه که مثلا چقدر برای شما آسونه که دست به کاری بزنین، در مقابل خوردن تنقلات مقاوت کنین یا بدوین و ورزش کنین. و در نتیجه اراده ابزاری برای موفقیت در تمام عرصه‌های زندگیه.

    اراده رو مثل یک ماهیچه تصور کنین: اراده چیزیه که شما می‌تونین هر موقع که نیاز بود منعطفش کنین یا بهش استراحت بدین. اراده هم مثل ماهیچه، با تمرین قوی می‌شه و اگر هم به اندازه ازش استفاده نکنین از دست میره. و دقیقا مثل یک ماهیچه، اراده هم وقتی در طول روز دائم ازش استفاده کنین، توانش رو از دست میده.

    این مورد در آزمایش تربچه و کلوچه هم نشون داده شده. دانشمندان شرکت‌کنندگان گرسنه رو مورد آزمایش قرار دادن و اونها رو توی سه گروه تقسیم کردن و از هر گروه خواستن یکی از سه کار زیر رو انجام بدن:

    1. تربچه‌ها رو بخورن و از خوردن کلوچه اجتناب کنن.
    2. کلوچه‌ها رو بخورن و از خوردن تربچه‌ها اجتناب کنن.
    3. هیچ کاری انجام ندن (به شرکت کنندگان غذایی داده نمی‌شد)

    بعد از اون از افراد خواسته شد که یک پازل هندسی غیرممکن رو حل کنن. افرادی که تربجه خورده بودن و در مقابل خوردن کلوچه ها مقاومت کردن، زودتر از کسانی که فقط کلوچه خورده بودن و یا کسانی که اصلا غذایی بهشون داده نشده بود تسلیم شدن. چرا؟ چون اونها از اراده‌شون برای مقاومت در برابر خوردن کلوچه استفاده کردن و حالا نمی‌تونستن از اراده‌شون برای حل پازل استفاده کنن.

    اگر شما دارین این مطلب رو می‌خونین و به این فکر میکنین که “من حتما کم میارم و کلوچه‌ رو می‌خورم. من آدم سست اراده‌ای هستم” نگران نباشین. دانشمندان نشون دادن که اراده چیزیه که می‌تونین تمرینش کنین. مثل پاهای ضعیف، اراده هم می‌تونه با ورزش و تمرین درست بشه.

    با تمرین منظم، می‌تونین اراده ای بسازین که حتی بتونه پنج روز گرسنگی رو تحمل کنه.

    دو راه حل برای بهبود اراده:

    1. اراده بیشتری بدست بیارین: برای قوی کردن ماهیچه‌ها شما اونها رو تحریک می‌کنین که محدودیت‌ها رو کنار بگذارن و وقتی که التیام پیدا کردن، کمی قوی‌تر میشن. حالا همین کار رو از طریق اهمیت دادن به سلامتی و منظم کردن ذهنتون برای اراده هم انجام بدین. و در نهایت اراده تون قوی‌تر میشه.
    2. میزان اراده مورد نیاز رو کم کنین: به این مورد مثل یک جرثقیل برای کمک کردن به شما برای بلند کردن یک هالتر فکرکنین. ماهیچه‌های قوی خوبه. اما وقتی می‌تونید با استفاده از ابزار درست همون نتیجه رو بگیرین چرا باید ماهیچه‌هاتون رو خسته کنید؟ روش‌های مشابهی وجود داره که شما می‌تونین میزان اراده مورد نیاز برای هر کار رو کاهش بدین.

    بنابراین اگر می‌خواین تا حد زیادی خود کنترلی داشته باشین، این مطلب رو مطالعه کنین و در پایان این مقاله شما ابزار لازم برای توسعه‌ی یک اراده پولادین رو در اختیار دارین.

    چطور اراده بیشتری بدست بیاریم؟

    اغلب ما آدم‌های سست اراده‌ای هستیم. ما در پیدا کردن حواس پرتی‌هایی مثل شبکه های اجتماعی، تنقلات و تلفن استادیم. سعی کنین بدون چک کردن تلفنتون برید و غذا بخورید. سخت‌تر از اون چیزیه که فکر می‌کنین.

    وقتی شما دائما برانگیخته هستین، نیازی نمی بینین که اراده قوی‌تون رو توسعه بدین. اما وقتی که می‌خواین کارهای سخت‌تری مثل کاهش وزن، فشار به ماهیچه، شروع یک شرکت، توسعه‌ی یک مهارت، عوض کردن زمینه کاری یا ملحق شدن به گروه‌ها رو انجام بدین، ممکنه اراده کافی برای به سرانجام رسوندن هیچ کدوم از اینها رو در اختیار نداشته باشین.

    پس چطور میشه اراده‌ای پولادین پرورش داد که از پس سخت‌ترین کارها هم بر میاد؟

    ۱. رژیم غذایی خوب، آب‌رسانی و سلامتی

    مغز شما یک ارگانه. پیچیده‌ترین و نیازمندترین ارگان در تمام بدن مغزه. اگر بدن شما سلامت نباشه، ذهنتون هم سالم نیست و ذهن ضعیف هم مستقیما به کنترل ضعیفتر روی محرک‌ها منجر میشه.

    بارز ترین علامت ظاهری از این موضوع یک شاخص ساده مثل شاخص توده بدنیه. اگر شاخص توده بدنی بالایی داشته باشین یا دچار اضافه وزن باشین، نتیجش اینه که دچار نوسانات قند خون می‌شین که باعث میشه احساس کسلی و تنبلی کنین . این به این معنیه که شروع به کار کردن و پشتکار داشتن در یک کار برای شما سخت‌تر میشه.

    وزن تنها شاخص سلامتی نیست که روی اراده تاثیر میگذاره. کمبود یا کم مصرف کردن عناصری مثل ویتامین D می‌تونه تاثیر منفی روی عمکلرد داشته باشه. به همین خاطر مهمه که غذاهای سالم بخورید. اگر شما وزنتون رو متعادل نگه دارین، و مقدار کافی ویتامین داشته باشین، می‌تونن اراده‌تون رو زیاد کنین.

    همه می‌دونیم که آب مهمه. اما آب بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کنین روی اراده شما تاثیر داره. حتی از دست دادن مقدار کمی از آب بدن، تاثیر بسیار زیادی روی عمکلرد شناختی شما می‌گذاره.

    ۲. ورزش و تمرین

    همونطور که یک بدن سالم به داشتن یک ذهن سالم منجر میشه، داشتن یک بدن فعال هم به داشتن یک ذهن فعال منجر میشه. وقتی که شما فعالیتی ندارین، مخصوصا وقتی که برای مدت طولانی نشسته کار می‌کنین، ساختمان عضلانی شروع به قفل شدن می‌کنه و ذهن هم به تبع اون قفل میشه.

    برای بالا بردن آمادگی جسمانی، نیازی نیست که دونده ماراتن یا وزنه بردار باشین. شما فقط باید فعال باشین. ساده‌ترین راه برای انجام این کار اینه که ورزش هم جزئی از برنامه روزانه‌تون باشه. اگر احساس می‌کنین که نمی‌تونین از طریق کار کردن به خودتون فشار بیارین، پس برید و قدم بزنید. ۵ دقیقه بعد، از اینکه چقدر احساس خوبی دارین متعجب می‌شین.

    ۳. خواب

    برای رسیدن به نهایت سطح اراده، شما باید رژیم غذایی و ورزش رو با خواب شبانه مناسب ترکیب کنین.

    محروم بودن از خواب- اینکه کمتر از ۷  یا ۸ ساعت در طول شب بخوابین- از لحاظ عمکلرد ذهنی، شما رو هم رده‌ی یک فرد مست قرار میده. که این کار عملا مترادف با نداشتن اراده‌ست.

    حتی اگر شما ممکنه با ۷ یا ۸ ساعت خوابیدن در شب، یک یا دو ساعت از فردا رو از دست بدین، از طریق به اوج رسوندن اراده‌تون می‌تونین بهره‌وری رو بسیار افزایش بدین و اون یکی دوساعت رو جبران کنین.

    حتی یک شب محروم بودن از خواب، روی اراده شما تاثیر منفی داره.

    ۴. مدیتیشن

    به گفته دکتر کلی مک گونیگال، نویسنده کتاب “غریزه ارادی”، مدیتیشن بهترین روش برای بهبود اراده‌ست.

    قدرت اراده، توانایی شما در متمرکز کردن ذهنتون روی کارهای در دست اجرا برای رام کردن ذهن حواس پرتتونه. به لطف آزار همیشگی تلفن، لپ تاپ و شبکه‌های اجتماعی اکثر ما در انجام این کار خوب عمل نمی‌کنیم.

    مدیتیشن- صرف نظر از اینکه شما روش تمرکز حواس یا استعلایی رو تمرین می کنین- مغز رو اموزش میده که جهت تمرکز رو به سمت یک چیز کوچک ببره. حالا این کوچک می‌تونه تنفس شما، یک نقطه در بدنتون یا یک سرود باشه.

    اگر شما می‌تونین در سکوت بنشینین و به سادگی اینکه نفس می‌کشین روی یک چیز تمرکز کنین، صرف نظر از اینکه چقدر اطراف شما شلوغی وجود داره، می‌تونین راحتتر روی کارهاتون تمرکز داشته باشین.

    علاوه بر این، مدیتیشن به شما آموزش میده که یک ناظر شخص ثالث بر احساساتتون باشید. جای اینکه سریع عصبانی، وسوسه، یا سرخورده بشین، و یا هر احساسی که به صورت عمدی شما رو از انجام دادن کاری منع میکنه، شما خودتون رو می‌بینین که دارین اون احساس رو تجربه می‌کنین و اجازه میدین که اون احساس بگذره و شما به تمرکز اصلی تون بر می‌گردین.

    ۵. تمرین

    قبلا هم به این مورد اشاره کردم اما ساده‌ترین روش برای بهبود قدرت اراده اینه که اون رو امتحان کنید. درست مثل اینکه بلند کردن یک هالتر می‌تونه بازوهای شما رو تقویت کنه، تحت فشار قرار گرفتن از طرف یک مشکل، اراده شما رو تقویت می‌کنه.

    نکته‌ی جالب اینجاست که این فشار نیاز نیست که یک فشار بزرگ یا یک کار دشوار باشه. هر مقدار از فشار بر روی اراده  اون رو تقویت می‌کنه. در برابر خوردن دسر بعد از شام مقاومت می کنید؟ خب ۱۰  امتیاز مثبت برای اراده شما. یا مثلا به جای تماشای یک قسمت دیگه از سریال فرندز، برید بخوابید؟ اینجا هم اراده به خرج دادین. به گفته دکتر کلی مک گونیگال، حتی یک کار ساده مثل باز کردن در با دست غیرتخصصی، و یا حتی اجتناب از فحاشی کردن می‌تونه اراده شما رو تقویت کنه.

    هر زمانی که شما خلاف عادت ها و غرایزتون عمل کردین. یعنی شما دارین ارادتون رو بهبود می‌دین.

    چگونه نیاز به اراده رو کاهش بدیم و ذهن‌مون رو مدیریت کنیم ؟

    اینکه مقدار زیادی اراده داشته باشیم به خودی خود کافی نیست. این مثل روندن یک موتور سیکلت می‌مونه: شما ممکنه یک موتور بزرگ و یک مخزن پر از گاز داشته باشین. اما اگر به سرعت جت و مثل فیلم سریع و خشن رانندگی کنین، خیلی زود امپر دستگاه “خالی” رو به شما نشون میده.

    به همین خاطره که شما باید یک سیستم خوب رو برای مدیریت کردن ارادتون توسعه بدین. شما می‌تونین مقدار زیادی از ارادتون رو برای یک کار صرف کنین. اما وقتی که مجبور نیستین چرا باید چنین کاری بکنین؟ بخش بعدی به شما نشون میده که چطور از بخشی از اراده‌تون برای انجام یک کار استفاده کنین و بخشی ازش رو برای بعدا نگه دارین.

    چند راهکار مفید برای افزایش بهره‌وری و کارایی

     

    ۱. کار رو به بخش های کوچک تقسیم کنین

    یکی از بزرگترین مضرات برای اراده شما اینه که به یک کار یا پروژه بزرگ که باید انجامش بدین نگاه کنین و از همون ابتدا مرعوب بشین. این مورد برای تغییرات شخصی هم صادقه. اگر شما می‌گید که “من می‌خوام ۲۰ پوند وزن کم کنم” این یک هدف بزرگه که ممکنه یک ماه وقت بگیره.

    اما وقتی که شما هدفتون رو به بخش‌های کوچک‌تری مثل نوشتن یک پاراگراف از یک پست وبلاگ، یا کم کردن ۵ پوند وزن تقسیم می‌کنین. هر پروژه‌ی بزرگی رو میشه به راحتی پشت سر گذاشت .

    ترسناک ترین بخش یک کار شروعشه که اراده زیادی رو می‌طلبه. اگر شما اون کار رو به تکه‌های کنترل شده تقسیم کنین، شروع کردنش آسون‌تر میشه و وقتی که اولین بخش کوچک رو تموم می‌کنین. بلافاصله به سراغ بخش بعدی میرین .

    ۲. اون رو به یک عادت تبدیل کنین

    بر اساس گفته‌ی چارلز داهیگ نویسنده ی کتاب ” The Power of Habit” ، حدود ۴۰ درصد از کارهای روزانه ما بر اساس عادته. این به این معنیه که ما برای کارهایی که انجام می‌دیم آگاهانه تصمیم نمی‌گیریم. ما این کارها رو انجام می‌دیم چون مغز و بدنمون رو عادت دادیم که در یک موقعیت خاص یک عمل خاص رو انجام بدن.

    در اکثر مواقع این یک عادت خوبه. تصور کنین هر موقع که سوار ماشین می‌شین به این فکر کنین که ” خب. پارکینگ رو باز کن، ترمز کن، کلید رو بچرخون، به سمت چپ و راست نگاه کن، بزن دنده عقب و … ” حتما متوجه شدین. در این صورت ما وقتی برای فکر کردن به مسائل دیگه نداریم.

    اما قطعا عادت‌های بدی هم وجود دارن. مثلا هر موقع که آلارم ساعتتون خاموش میشه شما چرت می‌ز‌نین. یا مثلا هر موقع سرکار ناهار می‌خورین، یه شیرینی هم همراهش می‌خورین. اگر این کارها رو بصورت مکرر انجام بدید، بارهای بعدی دیگه بهشون فکر نمی‌کنین و این ها برای شما عادت میشن.

    از طرف دیگه عادت‌های خوب به شما کمک می‌کنه که اراده‌تون رو حفظ کنین. برای مثال اگر در برنامه روزانه‌تون یک زمان رو به ورزش اختصاص بدین دیگه نیاز نیست هر موقع که خواستین ورزش کنین، بهش فکر کنین. یا مثلا اگر هر روز ساعت ۸ صبح خونه رو ترک کنین، بعد از یک هفته دیگه بصورت اتوماتیک در این ساعت از خونه خارج می‌شین و برای خارج شدن از خونه دیگه به هیچ قدرت اراده‌ای احتیاج ندارین.

    حتی می‌تونین برای کارتون هم چنین عادت‌هایی رو ایجاد کنید. مثلا هر موقع که سر کار میرید قبل از اینکه ایمیل‌هاتون رو چک کنین یا با کسی حرفی بزنین، ۲۵ دقیقه رو به مهم‌ترین کارهاتون اختصاص بدین. اگر برای یک مدت اینکارو بکنین دیگه وقتی سر کار میرید این برای شما به یک چیز طبیعی تبدیل میشه.

    به کارهای پشت سرهمتون که اراده می‌خوان فکر کنین. بعد به این فکر کنین که برای اینکه کاری کنین که اونها اتوماتیک انجام بشن یک عادت ایجاد کنین. حالا شما یک عادتی دارید که باید سعی کنید اجرائیش کنین.

    ۳. از اخبار بد اجتناب کنین

    یک بدن ناسالم یک ذهن ناسالم رو هم پرورش میده و یک ذهن ناسالم اراده‌ی کمتری داره. ذهن‌های غمگین و استرسی اراده‌ی بسیار پایین‌تری دارن. به همین خاطر باید در مورد اطلاعاتی که دریافت می‌کنین حساس باشین.

    اگر بیش از حد اخبار ترسناک حوادث رو می‌خونین، استرس‌هایی که از طریق فکر کردن به قتل، بمب گذاری یا تغییرات منفی بازار به شما وارد میاد به اراده کمتر در طول روز منجر میشه. حتی نگاه کردن به عکسی از تعطیلات دوستان موفق‌تر در جزایر کارئیب می‌تونه تحرک شما رو کم کنه.

    ساده‌ترین راه اینه که از خوندن اخبار بدی که مستقیما به تصمیمات شما ربط ندارن اجتناب کنین. اگر وبسایتتون پایین اومده ، شما باید در موردش چیزهایی بدونین. اگر شما یک دلال هستین، حتما باید به نوسانات بازار توجه داشته باشین. اما برای اکثر ما، اخرین داستان جنایی روزنامه هیچ سودی نداره و فقط می‌تونه ما رو غمگین کنه.

    ۴. محیطی  پشتیبان اراده  خلق کنین

    هرچقدر که بتونین کمتر از اراده استفاده کنین، مقدار بیشتری ازش براتون باقی می‌مونه. اینکه بتونین محیطی رو ایجاد کنین که نیاز به استفاده از اراده کاهش می‌ده، می‌تونه توانایی شما برای کارکردن روی کارها روی مهم رو افزایش بده.

    اگر شما یک کاسه آب نبات روی میزتون دارین، یا کمی تنقلات در خارج از دفتر موجوده، هر موقع که شما به اونها نگاه می‌کنین و برای نخوردنشون مقاومت به خرج می‌دین، دارید بخشی از اراده‌تون مصرف می‌کنین. یا اگر روی تلفنتون اطلاعیه میاد و صدای اون رو می‌شنوین اما سعی می‌کنین که بهش نگاه نکنین، این داره اراده شما رو مصرف می‌کنه. همچنین نگاه کردن به یک غذای وسوسه کننده می‌تونه اراده شما رو کاهش بده.

    حتی دسترسی به اینترنت می‌تونه باعث کاهش اراده بشه. مثلا خیلی سخت‌تره میشه که روی نوشتن این مقاله تمرکز کنین بعد یادتون بیفته که شاید یه کسی چیز مهمتری توییت کرده. به همین دلیله که جاناتان فرانزن- رمان نویس امریکایی- میگه ” شک دارم که کسی که در محل کارش به اینترنت متصله، داره یک داستان خوب می‌نویسه ”

    برای بهینه سازی اراده‌‌ای که در اختیار دارین، محیطی رو ایجاد کنین که از اون اراده حمایت می‌کنه. برای مثال موقعی که نیاز به تمرکز دارین می‌تونین از ابزارهایی برای بلاک کردن وبسایت‌های مزاحم استفاده کنین. یا می‌تونین از روشهای مدیریت زمان (مثل پومودورو) برای داشتن تمرکز حداقل برای ۲۵ دقیقه استفاده کنین. و اگر هر غذای وسوسه کننده، بازی و کتاب در نزدیکتون هست، اونها رو از شعاع دیدتون بردارید تا دیگه لازم نباشه در برابرشون مقاومت کنین.

    ۵. از قبل تعهد بدین

    تا وقتی که شما به چیزی عادت دارین، تعهد دادن از قبل به شما کمک میکنه که با استفاده از کمترین اراده، کارهاتون رو انجام بدین.

    روشش هم بسیار ساده‌ست: در ذهنتون یک قانون ایجاد کنین. بگید “وقتی که فلان چیز اتفاق افتاد، من این کار رو انجام می‌دم.” برای مثال ” وقتی که به سر کار میرم، یک ساعت رو به خالی کردن باکس ایمیلم اختصاص میدم”. یا مثلا “وقتی که از خواب پا شدم، بلافاصله لباس می‌پوشم و میرم ورزش”.

    قوانینی مثل این، فائق اومدن بر چالش‌های اراده رو آسونتر می‌کنه. اینکه به خودتون بگید “وقتی که فلان چیز اتفاق افتاد من فلان کار رو انجام میدم” انرژی ذهنی کمتری می‌خواد. به علاوه زمانی که اولین چیز اتفاق می‌افته، شما تمایل دارید که مسیرتون رو ادامه بدید چون از لحاظ روان‌شناسی انسان سعی می‌کنه که از ناهماهنگی شناختی اجتناب کنه و انسان اساسا از به عقب برگشتن تنفر داره.

    بنابراین زمانی که باید کاری رو انجام بدین که می‌دونین کار سختیه، اون رو به یه کار دیگه زنجیر کنین. این کار باعث میشه که شروع هرکاری آسونتر باشه.

    ۶. ریتم‌هاتون رو بشناسین

    در نهایت حالا زمانش فرا رسیده که بفهمین در چه مقطعی از روز بهتر کار می‌کنین و یا در چه مقطعی نیاز به استراحت دارین. همه ی ما یک ریتم شبانه‌روزی داریم که خواب ما رو تنظیم می‌کنه. به همین دلیله که در ساعت ۲ بعد از نیمه شب خسته‌تر از هر زمان دیگه‌ای هستیم. اما همین ریتم شبانه‌روزی در ساعت ۲ بعدازظهر باعث ایجاد یک شیب در انرژی میشه. پس اگر موارد گفته شده در مورد شما صادقه، ساده‌ترین کارهاتون رو در شبانه روز برای اون مقطع “شیب؛ زمان‌بندی کنین.

    همچنین همه‌ی ما یک ریتم فوق روزانه داریم که انرژی ما رو در چرخه‌های کوتاه در طول شب و روز تنظیم میکنه. اساسا بعد از هر ۹۰ دقیقه ذهن ما از یک چرخه‌ی هوشیاری بالا، به یک سطح پایین از هوشیاری می‌رسه.

    اگر در اوج چرخه خودتون کار می‌کنین، به احتمال زیاد می‌تونین بدون زحمت بازده‌تون رو افزایش بدین. اما اینکه سعی کنین فهرست‌وار کار کنین، می‌تونه خیلی سریع اراده‌ی شما رو از بین ببره. سعی کنین که برای ۹۰-۶۰ دقیقه تمرکز کنین و بعد زمانی که احساس خستگی کردین، به مدت ۱۵ دقیقه استراحت کنین. در نتیجه اینکار شما احساس بازده بیشتری می‌کنید.

    ۶ لیست ضروری برای افزایش بهره‌وری روزانه

    حالا اراده‌تون رو به حداکثر برسونین

    اگر آماده‌این که اطلاعاتی که از این مقاله بدست آوردین رو اجرایی کنین، از اینجا شروع کنین:

    1. مشخص کنین که کدوم جنبه‌ سلامتی رو می‌تونین برای اراده بیشتر بهبود بدین. جنبه‌هایی مثل وزن، عادت‌های خواب یا سطح فعالیت ورزشی.
    2. از اپلیکشن‌های آموزش مدیتیشن استفاده کنین و مطالبی که در این باره نوشته شده رو بخونین. قطعا شگفت زده می‌شید که چطور آموزش دادن ذهن برای تمرکز در سکوت منجر به بهره‌وری بهتر در کار می‌شه
    3. در طول روز دنبال کارهای کوچکی باشین که با اونها اراده‌تون رو تحریک کنید.
    4. محیط کارتون رو از لحاظ وجود حواس پرتی ها و موارد وسوسه کننده بررسی کنین. چه چیزی رو می‌تونین مخفی کنین تا دیگه مجبور نباشین در برابرش مقاومت به خرج بدین؟ برای خلاص شدن از شر وبسایت های مزاحم هم می‌تونید از ابزارهای موجود استفاده کنین
    5. از طریق یادداشت کردن، بفهمین که چه زمانی در طول روز کمترین بهره‌وری و انرژی رو دارین. دونستن این بازه زمانی به شما کمک میکنه که مهم ترین کارهاتون رو برای زمان هایی که بازدهی ندارین، برنامه ریزی نکنین.
    6. به دنبال عادت‌های جدیدی بگردین که می‌تونین ایجاد کنین و تعهد دادن از قبل هم می‌تونه در انجام کارها به شما کمک کنه.
    ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    فرمول دویدن در ماراتون زندگی (1)

    اگر شما می‌تونین هر موقع که می‌خواین شروع به کار کنین، تنقلات هیچ وقت شما رو وسوسه نمی‌کنه، همیشه به رژیم غذایی و برنامه تمرین ورزشی‌تون وفادار هستین و شبکه‌های اجتماعی و ایمیل هیچوقت حواس شما رو پرت نمی‌کنن، شما دست بالاتر رو از دیگران دارین.
    نه؟ خب منم همینطور. اما من چیزی رو یاد گرفتم که خیلی کمک می‌کنه.
    همش به قدرت اراده بستگی داره؛ یعنی همون بخشی از مغز که ما تصمیم می‌گیریم که عملی رو انجام بدیم. هر موقع ما سعی کنیم کاری رو انجام بدیم که بر خلاف انگیزه، عادت و تمایلات ما باشه، داریم از بخشی از قدرت اراده استفاده می‌کنیم.

    افلاطون در حدود ۴۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، با تمثیل از یک ارابه، کشاکش اراده درونی رو توصیف کرده. در این حالت، شما یک ذهن منطقی و مقدار مشخصی اراده دارین. و ارابه توسط دو اسب که توصیف‌گر انگیزه روحی و خواسته‌های ما هستن کشیده می‌شه. ارابه‌ران می‌تونه برای مدتی اسب‌ها رو هدایت کنه، اما اگر مدت زیادی با اونها بجنگه و یا نیروی کافی نداشته باشه، اسب‌ها در نهایت کنترل ارابه رو به دست می‌گیرن و علیه تمایلات منطقی ما عمل می‌کنن.

    خب حالا همه چیز به ذهن ما بر‌می‌گرده: اگر ما برای مدت زیادی با تمایلاتمون مبارزه کنیم، ذهن منطقی ما خسته می‌شه و ما اون اراده مورد نیاز برای انجام چیزی که ذهن منطقی‌مون می‌خواد رو از دست می‌دیم. 

    پربازده بودن، مدیریت کردن انگیزه‌ها، و ایجاد هر تغییری که در زندگی به دنبالش هستیم، همش به توانگر کردن ارابه‌ران واطمینان از اینکه ما می‌تونیم انرژی‌مون رو در مسیر درست هدایت کنیم بستگی داره. برای این‌کار باید اراده رو به وجود بیارین.

    به نقل از اینجا:

    https://taskulu.com/fa/%D9%88%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%AF/%D8%AA%D9%82%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D9%BE%D8%B4%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D8%B1/


    ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    وقتی از تن ها بلا خیزد...

    حضرت علىّ بن موسى الرضا علیهما السلام هر گاه مى ‏خواستند بر کسى وارد شوند که از او بیمِ (گرفتارى) داشتند، این دعا را مى‏ خواندند:

    أَللَّهُمَّ یَدُکَ فَوْقَ یَدِهِ، وَسُلْطانُکَ أَعْظَمُ مِنْ سُلْطانِهِ. أَللَّهُمَّ إِنّی أَدْرَأُبِکَ فی نَحْرِهِ، وَأَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّهِ، وَأَسْتَعینُ بِکَ عَلَیْهِ، وَأَلْجَأُ إِلَیْکَ مِمَّا أَشْفَقْتَ عَلى نَفْسی مِنْهُ.

       أَللَّهُمَّ فَکُنْ عِنْدَ ظَنّی بِکَ فیما لَمْ أَجِدْ فیهِ مَفْزَعاً غَیْرُکَ، وَلا مَلْجَأً سِواکَ، فَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّ عَدْلَکَ أَوْسَعُ مِنْ جَوْرِ الْجآئِرینَ، وَإِنْصافَکَ مِنْ‏ وَرآءِ الظَّالِمینَ، فَأَجِرْنی مِنْهُ یا إِلهَ الْعالَمینَ بِحَقِّکَ عَلَیْکَ، فَإِنَّ أَحَداً لایَعْرِفُ حَقَّکَ حَسَبِ مَعْرِفَتِکَ بِحَقِّکَ.

       حَسْبی أَنْتَ یا اَللَّهُ، حَسْبی أَنْتَ یا اَللَّهُ، حَسْبی أَنْتَ یا اَللَّهُ، وَمَنْ یَتَوَکَّلْ ‏عَلَیْکَ فَأَنْتَ حَسْبُهُ، بِذلِکَ جَرى وَعْدُکَ، وَنَطَقَ کِتابُکَ، وَأَنْتَ أَوْفَى ‏الضَّامِنینَ، سُبْحانَکَ رَبِّ الْعالَمینَ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ.(4)

    خداوندا؛ دست تو بالاى دست او، و نیروى تو نیرومندتر از نیروى او است. خداوندا؛ به وسیله تو، او را دور کرده و به خودش بر مى ‏گردانم، و از شرّ او به تو پناه مى ‏برم، و به واسطه تو بر او یارى مى‏ جویم، و از آنچه بر خودم مى ‏ترسم از ناحیه او به تو پناهنده مى ‏شوم. خداوندا؛ پس بوده باش نزد گمانم‏ به تو در آنچه پناهى غیر از تو در آن نمى ‏یابم، و به تحقیق مى‏ دانم که عدل تو گسترده ‏تر از ستم ستمکاران است، و حق ‏طلبى تو در پى ستمگران است، پس مرا از او امان بده به حقّ خودت بر تو اى خداوند جهانیان، به راستى که هیچ‏ کس حقّ تو را نمى‏ شناسد آن‏گونه که تو حقّ خود را مى ‏شناسى. تو مرا بس هستى اى خدا، تو مرا بس هستى اى خدا، تو مرا بس هستى اى خدا، و هر کس بر تو توکّل کند او را بس هستى، وعده ‏ات به این قاعده جارى گشته و کتابت به همین مطلب گویا است، و تو وفاکننده‏ ترین ضامنان هستى، پاک و منزّهى (اى) پروردگار جهانیان، و درود خداوند بر محمّد و آل او باد.


    4) المجموع الرائق: 319/1.



    ---------------

    دعاى امام رضا علیه السلام براى حفظ شدن از شرّ دشمنان و پنهان ماندن از دسترس آنان:

    إِسْتَسْلَمْتُ مَوْلایَ لَکَ، وَأَسْلَمْتُ نَفْسی إِلَیْکَ، وَتَوَکَّلْتُ فی کُلّ ‏اُمُوری عَلَیْکَ، وَأَنَا عَبْدُکَ وَابْنُ عَبْدَیْکَ، إِخْبَأْنِیَ اللَّهُمَّ فی سِتْرِکَ عَنْ‏ شِرارِ خَلْقِکَ، وَاعْصِمْنی مِنْ کُلِّ أَذًى وَسُوءٍ بِمَنِّکَ، وَاکْفِنی شَرَّ کُلِّ ذی ‏شَرٍّ بِقُدْرَتِکَ.

       أَللَّهُمَّ مَنْ کادَنی أَوْ أَرادَنی فَإِنّی أَدْرَأُ بِکَ فی نَحْرِهِ، وَأَسْتَعینُ بِکَ مِنْهُ، وَأَسْتَعیذُ مِنْهُ بِحَوْلِکَ وَقُوَّتِکَ، وَشُدَّ عَنّی أَیْدِی الظَّالِمینَ، إِذْ کُنْتَ ‏ناصِری، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ، یا أَرْحَمَ الرَّاحِمینَ وَإِلهَ الْعالَمینَ.

    أَسْأَلُکَ کِفایَةَ الْأَذى، وَالْعافِیَةَ وَالشِّفآءَ، وَالنَّصْرَ عَلَى الْأَعْدآءِ، وَالتَّوْفیقَ لِما تُحِبُّ رَبَّنا وَتَرْضى، یا إِلهَ الْعالَمینَ، یا جَبَّارَ السَّماواتِ‏ وَالْأَرَضینَ، یا رَبَّ مُحَمَّدٍ وَالِهِ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ، صَلَواتُکَ عَلَیْهِمْ ‏أَجْمَعینَ.(3)

    مولاى من؛ خود را تسلیم تو نمودم، و خویشتن را به تو واگذار کردم، و در همه‏ کارهایم بر تو توکّل کردم، و من بنده تو و پسر دو بنده توأم. خداوندا؛ مرا در پوششت ‏دعا براى وارد شدن بر کسى ... از آفریدگان شرورت پنهان بدار، و به لطف خود از هر اذیّت و آزارى حفظ کن، به قدرتت بدى هر تبهکارى را نسبت به من کفایت  کن. خداوندا؛ هر کس به من حیله کند یا قصد فریب مرا داشته باشد، به وسیله تو آن را دفع کرده و به خودش برمى‏ گردانم، و در برابر او از تو یارى مى ‏جویم، و از شرّ او به توانایى و نیروى تو پناه مى ‏برم، و ببند از من دستان ستمگران را؛ زیرا تو یاور من بوده ‏اى، جز تو خداوندى نیست، اى مهربانترین مهربانان، و اى خداوند جهانیان. از تو مى‏ خواهم کفایت نمودن از اذیّت و آزار، و عافیت و شفا، و نصرت و یارى بر علیه دشمنان، و توفیق آنچه را که دوست مى‏ دارى اى پروردگار ما و مى‏ پسندى، اى خداى عالمیان؛ اى مسلّط بر آسمان‏ها و زمین‏ها، اى پروردگار محمّد و آل پاک و پاکیزه او، درود تو بر همه آنان باد.


    3) مهج الدعوات: 358، المصباح: 293، البلد الأمین: 644، المجموع الرائق: 381/1، بحار الأنوار: 379/94.

     ------------

    بِاللَّهِ أَسْتَفْتِحُ، وَبِاللَّهِ أَسْتَنْجِحُ، وَبِمُحَمَّدٍ أَتَوَجَّهُ. أَللَّهُمَّ سَهِّلْ لی حُزُونَةَ أَمْری کُلَّهُ، وَیَسِّرْ لی صُعُوبَتَهُ، إِنَّکَ تَمْحُو ما تَشآءُ وَتُثْبِتُ، وَعِنْدَکَ اُمّ‏ الْکِتابِ.

    به نام خدا آغاز مى‏ کنم، و از خداوند توفیق وکامیابى مى  ‏طلبم، و به (حضرت) محمّد صلى الله علیه وآله وسلم روى مى ‏آورم. خداوندا؛ سختی‏ها و ناهمواریهاى تمامى کارم را هموار کن، و دشواریهاى آن را آسان گردان، که تو نابود مى ‏کنى آنچه را بخواهى  و ثابت مى‏ گردانى، و نزد تو اصل کتاب آفرینش و لوح محفوظ است.

    و مسنداً از امیرالمؤمنین‏ علیه السلام روایت کرده است که فرمود:

    هرگز امرى مرا اندوهناک نساخت و دچار تنگى معاش نشدم و با مبارزى روبرو نگشتم، و این دعا را خوانده باشم؛ مگر اینکه خداوند اندوه و غصّه ‏ام را برطرف‏ کرد و گشایش در کارم داد و پیروزى بر دشمن را نصیب من ساخت.(2)

    ۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    هر روز بیشتر بهم ثابت میشه

    برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید
    محبوب حبیب

    بعد 5 سال

    بسم ا...

    امروز بعد 5 سال! به پایین میزم چسب زدم. 

    بعد از 5 سال و اندی نشستن پشت یک میز! فهمیدم این میزه بوده که باعث گوله گوله شدن شلوار و مانتوهام میشده!

    دلیلش هم این بود که یه مانتو شلوار خوبی که خریده بودم و دوستش داشتم، دیدم چقدر زود این گلوله گلوله شد؟!، تاسف می خوردم که بابا اینهمه پولش رو دادم! که دیدم بعله. تقصیر جنسش نیست خوب! زیر میز اینجانب حسابی نقش سمباده رو داره! 

    به بقیه مانتو شلوارهام هیچ وقت بها نمی دادم :دی

    همچین آدم دقیق و مرتب و حواس جمعی هستم من! 

    پ.ن: صبا جون کجایی؟

    عطف به پست "گیج بانو" :دی


    ۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    به استقبال ماه رمضان

    بسم ا...

    تا جایی که ذهنم قد میدهد اولین باری است که از آمدن ماه رمضان هول برم داشته!

    و از این هول و ولا هم شرمنده خودم هستم.

    هول چه؟ به این فکر میکنم که هر روز بایست تا عصر سر کار باشم. بعد دخترک را که در مهد خوابیده و سرحال است تحویل بگیرم در حالی که خودم از حال رفته ام. بعد بایست برویم خانه و در عین بازی کردن با اویی که سرشار از نیاز به بازی با من است، با بیحالی به فکر افطاری هم باشم. ضمن اینکه انقدری وقت نیست که بخواهم موکول کنم به آخر شب. 

    این روزها آخر شبها غذای فردا ظهر را که حدود ساعت 4 میخوریم را آماده میکنم. شام هم تقریباً هیچی. شیر یا میوه یا هله هوله یا .. گذران میکنیم بالاخره. 

    ولی در ماه رمضان نمیشود به این سیستم. 

    آخ خواب دخترک را چه کنم؟ دخترم هنوز که هنوز است از ساعت 12 شب زودتر نمی خوابد. وای چطور سحری بیدار خواهیم شد و بعد با این کمبود خوابها چطور کنار بیاییم وقتی حسنا نمی گذارد ما بخوابیم! 

    این حجم از کارها را چطور با این روزهای طولانی روزه مدیریت کنم. دو تا مقاله که شدیدا کار دارند. 

    نکند بعد از ماه رمضان به این پست نگاه کنم و ببینم مقاله ها جلو نرفته اند؟

    اولین بار است که حس میکنم کم خواهم آورد!

    فریزر را هم خالی کرده ام و مواد لازم برای پخت راحت غذا را ندارم. برادر بزرگم راهی شهرستان بود برای کارش و دیدم اولویت با اوست که آنجا تنها نمی تواند غذا درست کند و حسابی هم موهایش ریخته از بس غذای کنسروی خورده. موادی را که برای ماه رمضان فریز کرده بودم دادم برد. تنها کاری که از دستم بر می آمد این بود. مادرم که هیچ لطفی به فرزندانش نمی کند! بایست کمی مادری کنم برای برادرم. 

    اولین باری است که اینقدر شرایطم سخت شده. سالهای خیلی قبل که ماه رمضان هر جایی از سال بود چون بچه نداشتم سخت نبود. حالا چون حسنا کوچک است و کم خواب و پرانرژی و من حجم وسیعی از کارهای عقب افتاده دارم، نگرانم.

    بیشتر نگران بی خوابی! 

    وای چقدر هم و غمم شده فقط امورات روزمره؟

    چقدر در خود مانده شده ام

    در فکر خورد و خواب و کار..

    مثلاً ماه رمضان بایست از بقیه مشغله ها فارغ شد و به خود پرداخت.


    آخ....

    دلم زندگی میخواهد

    خدایا می شود یک کمکی بفرستی برایم؟

    بدجور دلم یک وقت وسیع می خواهد

    وقت خالی برای دنبال خودم گشتن.

    برای خودم بودن.

    برای یک ماه رمضان که به خودم برسم. 

    ۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    اول بسم ا...

    هو الحکیم

    یکسال گذشته بیشتر به ریجکت شدن از جانب ادیتور گذشت..

    در بهت و حیرت هستم. یکسال....

    نمی دانم .. 

    شاید اشل کارم دستم نبوده و بالاتر دیده ام.( حاشیه: الان دیگر دارم به جاهای خیلی خیلی پایین تر از پارسالی ها می فرستم)

    یا اینکه گم نام بودنم باعث می شد یا ایرانی بودنم یا ...

    نمی دانم. هر چه که بود پارسال تمام وقتهای صرف شده برای ارسال مقاله، هدر رفت!!

    تازه!! دو مورد کامنت از داور گرفتم. برای دو مقاله ریجکت شده. یکی کار خودم و یکی کار مشترک با دانشگاه آزاد.

    این اولین باری است که کارهایم داوری شده. 

    از این لحاظ خوشحالم.

    و از این دید که داوری کمک به ارتقای کار منی است که تنها کار میکنم و نوعی همکاری و همفکری خوب برایم محسوب می شود، این کامنتها را غنیمت میدانم.

    اما هر دو کار اساسی نقد شده اند:(

     کامنتهای مربوط به کار خودم که  حسابی وقت گیر خواهند بود آنهم با این پر بودن وقتم به لحاظ تدریس و بچه و ... ولی امان از کامنتهای کار مشترک با دانشگاه آزاد! کلهم کار را ترکانده و درست کردنش خیلی خیلی خیلی خیلی سخت خواهد بود. و بایست خیلی محکم باشم که کلاً ناامید نشوم که بشود از این کار مقاله ای در آورد. خودم ناامید بودم از دانشجوی آزادی ولی نه اینقدر که این داور کار را ترکانده! تقریباً به اندازه یک تز ارشد کار دارد! فقط کمی کم تر!

    ولی خبر خوشحال کننده این است که مدیریت دانشگاه با من راه خواهد آمد و زمانم را یک سال تمدید خواهد کرد. البته ان شاء الله. هنوز این کار نشده که بگویم حتما. 


    آخ...

    فقط بایست حجم افسردگی و ناامیدی و خستگی ای که در این یکسال جمع کرده ام را زمین بگذارم... 

    6 مقاله فرستادم هر کدام 7 جا تقریباً. حساب کنید که 42 بار نامه ریجکت! 42 بار بردن در فرمت جدید! حداقل 42 بار نامه زدن به تیم مجله برای اینکه مطمئن شوم مقاله ام و شرایط ددلاینم به مجله شان میخورد یا نه. 

    از دیدن صفحه مجلات مختلف و بررسی کردنشان حالم بد می شود... {گریه}

     به خودم حق می دهم. نمی خواهم از خودم بخواهم خسته هم نباشم. 

    ولی از طرفی این میزان زیاد ریجکت خیلی خیلی عجیب است.  روزی که سابقه کاری ام زیاد شد حتماً بایست برگردم و دلیل این روزها را پیدا کنم. سوابق همه نامه ها و ارسال ها و ... را به صورت منظم و پوشه بندی شده نگه داشته ام برای چنان روزی. خیلی عجیب است برایم اینها. و بایست نظر تخصصی خاص روی اینها را بدانم توسط یک هم رشته ای و هم گرایشی!. 

    ولی حالا که مقاله هایم همگی در دست داوری هستند و دوتایشان هم از داوری برگشته، انگار تازه شروع کار است. 

    حالا تازه میدانم چه کنم. کجا بفرستم. 

    تازه اول بسم ا... است

    بماند که دوتا مقاله هم اساسی چکش کاری شده اند با این کامنتها. اما ان شاء الله درست کنم و بفرستم جای پایین تر بعدی، پذیرفته می شوند. 

    خدایا خودت سختی های این کارها را به من آسان کن

    خدایا کمک کن در سریع ترین زمان ممکن این کار انجام شود و فقط از بخش کوچکی از تمدید زمانم استفاده کنم.

    خدایا کمک کن به کنکور دکتری در سال 97 برسم. 

    به اسم و نام بزرگت ...

    دوباره شروع میکنم...

    یا علی

    ۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب

    رضایت مادر

    بسم ا...


    مدتهاست به خودم یادآوری میکنم که چیزی بنویسم


    برای اینکه یادم بماند بعدها این روزها چطور گذشت


    اما دست و دلم به نوشتن نمی رود.


    حال دلم خوب نیست


    آمدم یک مکالمه عجیب را بنویسم. باشد که کمی فکر کردن باعث شود از سردرگمی نجات پیدا کنم


    ++ مادر پشت سر همه ما بچه ها، همه جا پیش غریبه و آشنا، حرفهایی را می زند که خیلی خیلی حرص میخوریم. اصلا درک نمی کنم چطور یک مادر میتواند اینطور بکند با بچه های خودش.

    حبیب: مادرت از هیچ کدام تان راضی نیست. برای همین است که به هر ننه قمری که می رسد حرفهایی را می زند که نباید. که هیچ مادری عیب و ایرادهای بچه خودش را به هزاران نفر نمی گوید. بگذار حرفهایش را بزند ولو همه شان اشتباه باشد. سنگ صبورش باش تا نرود پیش هر کس و ناکسی حرف بزند.

    اصلاً شاید برای همین است که اینهمه همه مان در زندگی مشکل داریم....

    با اینکه با حرفش به فکر فرو رفته ام اما همچنان حق به جانبم. هیچ وقت مادرم را به خاطر کارهایش نبخشیده ام. همین طور پدرم را. به خاطر مرافعه های هر روزه شان با هم. این نبخشیدن نمی گذارد کمی مهربان تر باشم. هیچ وقت سنگ صبور مادرم نبوده ام :(..


    پ.ن.1: این روزها نه های زیادی می شنوم. از خواستگاری رفتن برای برادر، مشکلات زیاد در تغییر شغلی مناسب برای برادر بزرگ، مشکل کمر برادر کوچک، مشکل کار برادر وسطی که هر تلاشی می کنم بی نتیجه است، جنگ هر روز و هر لحظه ای پدر و مادر با هم! تشدید بیماری مادرم، مقاله ها مقاله ها، و همه فشارهایی که روی من هست و همه اش را حبیب در اثر یک چیز می داند. عدم رضایت مادر از همه مان 

    ۸ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
    محبوب حبیب